The October Man
جیم آکلند که از آسیب سر ناشی از تصادف اتوبوس رنج می‌برد، مظنون اصلی یک پرونده قتل است؛ زیرا دختر جوانی که تازه با او آشنا شده بود، مرده در زمین‌های عمومی محلی پیدا می‌شود و او هیچ مدرک و شاهدی برای اثبات بی‌گناهی‌اش در زمان قتل ندارد.
سال انتشار: 1947 کارگردان: Roy Ward Baker ژانر: Crime، Mystery نویسندگان: Eric Ambler امتیاز: 7.0راهنمای والدین The October Man
نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
فراموشی اختربینی! فیلم «مرد اکتبر» به کارگردانی روی وارد بیکر و نویسندگی اریک امبلر ساخته شده است. بازیگرانی چون جان میلز، جوان گرینوود، ادوارد چپمن، کی والش، جویس کری، کاترین لیسی، آدریان آلن و فلیکس آیلمر در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی کار ویلیام آلوین و فیلمبرداری بر عهده اروین هیلیر است.
به دنبال تصادف اتوبوسی که منجر به مرگ فرزند یکی از دوستانش شد -که او را به گردش برده بود- جیم آکلند (با بازی میلز) از ناحیه مغز آسیب می‌بیند. در دوران نقاهت به او گفته می‌شود که مستعد فراموشی است، و با اینکه از مرگ آن کودک به شدت افسرده و در فکر خودکشی است، اما به جامعه بازگردانده می‌شود. جیم با گرفتن اتاقی در یک هتل و بازگشت به کار به عنوان شیمیدان صنعتی، زندگی عادی‌اش را از سر می‌گیرد. این روند ادامه دارد تا اینکه از نظر مالی به یکی از دختران ساکن هتل کمک می‌کند و پس از اینکه آن دختر در پارکی به قتل می‌رسد، به مظنون اصلی پرونده تبدیل می‌شود. جیم هیچ به‌خاطرآوردنی از ارتکاب جرم ندارد، اما در آن پارک حضور داشته است...
این فیلم نوآر-روان‌شناختی بریتانیایی که لبریز از فضاسازی‌های خلقی و تاریک است، بهترین بازی جان میلز و سطح بالایی از سینمای نوآر بریتانیا را به نمایش می‌گذارد. لندنِ پس از جنگی را می‌بینیم که در خیابان‌های سایه‌دار پنهان شده، پارک‌هایی با مه ارواح‌مانند که چراغ‌های حباب‌دار آن‌ها را شکافته‌اند، و ایستگاه قطری که حضوری تهدیدآمیز اما از نظر بصری خیره‌کننده دارد. جیم آکلند افکار خودکشی دارد و با فراموشی دست و پنجه نرم می‌کند، با این حال هتلی که در آن زندگی می‌کند -که خود بقایایی از لندنی است که زمان آن را فراموش کرده- پر از آدم‌هایی از طبقات مختلف و عجیب‌الغریب است. این اصلا جای خوبی برای جیم نیست؛ لانه‌ای از آدم‌های کینه‌توز، مشکوک، انتقام‌جو و تنها. در واقع جیم با وجود تمام مشکلاتش، تنها آدم عاقل به نظر می‌رسد!
اینجا هیچ معما و پازل پیچیده‌ای برای حل کردن وجود ندارد و برخی منتقدان با تعجب شکایت کرده‌اند که قاتل بیش از حد واضح است! تعجب‌آور است چون سازندگان اصلا تلاشی نمی‌کنند تا هویت قاتل را پنهان کنند؛ فیلم محکم و استوار روی بررسی وضعیت انسان تمرکز دارد، روی اینکه اعضای جامعه پس از یک جنایت هولناک چه واکنشی نشان می‌دهند، و البته اینکه شخصیت اصلیِ دردکشیده چگونه در مواجهه با خصومت دیگران و گیجی ذهنی خودش، از حق خود دفاع می‌کند.
روی وارد بیکر در اولین تجربه کارگردانی‌اش، کاملاً از عهده ساخت یک تریلر نوآر برآمده است. او چشم خوبی برای ویژگی‌های بصری دارد که اغلب با احساسات یا رفتار انسان‌ها گره می‌خورند، و البته داشتن فیلمبرداری در سطح هیلیر قطعا در اولین اثرش به او کمک بزرگی کرده است. یک سرگرمی فوق‌العاده. ۸/۱۰
CinemaSerf (منتقد)
من خیلی طرفدار جان میلز نیستم، اما او در این تریلر جناییِ رده‌بالا بسیار خوب ظاهر شده است. او درگیر یک سانحه رانندگی می‌شود و سال‌ها بعد همچنان از عوارض آن رنج می‌برد تا اینکه در هتلی اقامت می‌کند و درگیر تحقیقات درباره قتل یکی از ساکنان آنجا می‌شود که در یک شب مه‌آلود لندنی برای انداختن نامه به صندوق پست بیرون رفته بود و کشته می‌شود.
او هیچ آلیبی (مدرکی برای اثبات حضور در جایی دیگر) ندارد و خاطراتش ناپایدارند، بنابراین پلیس به او مشکوک می‌شود. آیا او می‌تواند خودش کار کارآگاهی انجام دهد تا قاتل واقعی را پیدا کند؟ داستان تا حدودی کلیشه‌ای است، اما چند بازی کوتاه اما خوب از جوان گرینوود و کی والش وجود دارد که به اندازه کافی ما را سر کار می‌گذارند (فرضیات غلط ایجاد می‌کنند) تا داستان تا پایان، که باید اعتراف کنم خیلی سبک و ساده است، جذاب بماند.
با این حال، روی بیکر موفق می‌شود داستان را به اندازه کافی جذاب نگه دارد تا ۹۰ دقیقه کشش داشته باشد و من شخصاً از آن لذت بردم.