Tycoon

CinemaSerf (منتقد)

«جانی» (John Wayne) و شریک قدیمی‌اش «پاپ» (James Gleason) کارهای معدن‌کاری انجام می‌دهند و دارند برای صاحب راه‌آهن، «الکساندر» (Sir Cedric Hardwicke) تونل می‌سازند. الکساندر آدم زورگویی است و آن‌ها سر مسئله ایمنی و کاهش هزینه‌های تونل با هم بحث می‌کنند، تا اینکه جانی با «مورا» (Laraine Day)، دختر رئیسش آشنا می‌شود. پدر شدیداً مخالف است، اما این دو وارد رابطه عاشقانه می‌شوند که هم باعث دلخوری پدر از دختر می‌شود و هم کار حفاری آن‌ها را خطرناک‌تر می‌کند. آیا آن‌ها می‌توانند قبل از وقوع فاجعه اختلافاتشان را حل کنند؟ نیمه آخر فیلم ریتم بسیار بهتری به خود می‌گیرد کلی باران شدید و خطرات مهندسی دارد، اما بقیه این ملودرام طولانی وقت زیادی را روی صحنه‌های عاشقانه‌بازی تلف می‌کند و اصلاً به بخش‌های ماجراجویانه به اندازه کافی بها نمی‌دهد. آنتونی کوئین (Anthony Quinn) این طرف و آن طرف ظاهر می‌شود، اما حضورش به عنوان «ریکی» (برادرزاده مرد ثروتمند) تا حد زیادی هدر رفته و جودیت اندرسون (Judith Anderson) هم به عنوان دستیار خوش‌نیت «میس برایث‌ویت» به همین شکل کم‌استفاده مانده است؛ زنی که الکساندر کاملاً به او علاقه دارد اما رفتار خشک و انعطاف‌ناپذیرش مجالی برای شکوفایی این رابطه نمی‌گذارد. مثل خیلی از قهرمان‌های زن فیلم‌های وین، دی (Day) هم بازیگر چندان چشمگیری نیست؛ او در اینجا تئوریکاً چیزهای بیشتری برای ارائه دارد، اما به نظر می‌رسد ترجیح می‌دهد با لباس‌های مختلف این طرف و آن طرف برود، لب و لوچه آویزان کند و تظاهر کند که دارد نیمرو سرخ می‌کند! این فیلم فرمول ثابتی برای این ستاره است و با اینکه ارزش تماشا کردن را دارد، اما فیلمی نیست که فکر کنم هرگز دوباره به یادش بیاورم.