Casbah
پپه لو موکو رهبری گروهی از دزدان جواهرات را در قصبه الجزیره بر عهده دارد؛ جایی که برای فرار از زندان در زادگاهش فرانسه، به آن پناه برده است. اینز، شریک زندگی‌اش، از رابطه گرم پپه با زنی فرانسوی به نام گابی خشمگین می‌شود، اما پپه به او می‌گوید که سرش به کار خودش باشد. کارآگاه سلیمان تلاش می‌کند پپه را از قصبه بیرون بکشد تا او را به زندان بیندازد. برخلاف توصیه سلیمان، رئیس پلیس لوون در یک عملیات ضربتی پپه را دستگیر می‌کند، اما هواداران پپه او را آزاد می‌سازند. اینز پی می‌برد که پپه دلباخته گابی شده و قصد دارد همراه او به اروپا برود. سلیمان نیز از این ماجرا باخبر می‌شود و از گابی به عنوان طعمه‌ای برای کشاندن پپه به بیرون از قصبه استفاده می‌کند.
سال انتشار: 1948 کارگردان: John Berry ژانر: Crime، Musical نویسندگان: Leslie Bush-Fekete، Arnold Manoff، Erik Charell امتیاز: 6.0نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
راستش فیلم عجیبیه. در اصل به نظر می‌رسه که ساخته شده تا تونی مارتین (بازیگر نقش «پپه لو موکو»)، خواننده و بازیگر موفق اون دوره پس از جنگ، حسابی دیده بشه؛ اما جان بریِ کارگردان یه جاهایی مسیر رو گم می‌کنه. فیلم تبدیل شده به یه ملغمه از موزیکال عاشقانه — که حدود شش تا ترانه هم از هارولد آرلن و لئو روبین توش هست، از جمله قطعه نامزد اسکار «For Every Man There's a Woman» — همراه با یه فیلم‌نامه جنایی-نوآرِ سبک و کم‌مایه با حضور پیتر لوره در نقش کارآگاه «سلیمان».
فیلم‌نامه کم‌رمق فیلم هم کمکی به این سردرگمی نمی‌کنه و حتی بازی گیرا و جذاب ایوان د کارلو در نقش «اینز» هم نمی‌تونه فیلم رو راه بندازه یا بهش جون بده. پیتر لوره طبق معمول خوبه و همون کار همیشگیش رو عالی انجام میده — یه جور آدم موذی، عرق‌کرده و کت‌وشلواری — و فضای بی‌قانونِ قصبه الجزیره هم که پناهگاه پپه‌ست، پتانسیل این رو داشت که حس تهدید یا حداقل رازآلودیِ خوبی بسازه. ولی خب، متأسفانه این‌طور نمیشه؛ در نهایت با یه فیلم کاملاً معمولی طرفیم که فقط با چند تا آهنگ قشنگ سرپا مونده.