The Luck of the Irish

CinemaSerf (منتقد)

«فیتزجرالد» (تایران پاور) پس از سفری به سرزمین مادری‌اش ایرلند، به نیویورک برمی‌گردد تا کار پرجایگاهش را در تشکیلات سیاسی «دی‌سی اوگر» (لی جی. کاب) از سر بگیرد. اما چیزی که حسابش را نکرده بود این بود که دختری که در سفر دیده بود - «نورا» (آن بکستر) - و لپرکانِ شخصی‌اش «هوراس» (سیسیل کلاوی) هم همراه او برگشته‌اند. دیری نمی‌گذرد که او بین عشق به دختر رئیس و دوست تازه‌یافته‌اش دچار دوستی و تردید می‌شود؛ و «نگهبان» شخصی‌اش هم همیشه در نزدیکی اوست تا تلاش کند او را در مسیر درست نگه دارد، آن هم در حالی که توطئه‌های سیاسی و شخصی پیچیده‌تر می‌شوند. کلاوی صحنه‌ها را مال خود می‌کند - او در نقش این موجود بازیگوش عالی است، اما در غیر این صورت فیلم کمی لوس و کلیشه‌ای است. لحن ایرلندیِ آن بکستر بالا و پایین می‌شود و خود پاور هم به نظر می‌رسد صرفاً دارد وظیفه‌اش را انجام می‌دهد. طنز ملایمی در فیلم وجود دارد، اما برای من تماشای این فیلم ۱۰۰ دقیقه‌ای کمی طولانی بود که شاید صرفاً متعلق به زمان خودش بوده است.