طناب
براندون و فیلیپ دو مرد جوان هستند که در آپارتمانی در نیویورک با هم زندگی میکنند. آنها خود را از نظر فکری برتر از دوستشان دیوید کنتلی میدانند و در نتیجه تصمیم میگیرند او را به قتل برسانند. آنها با هم دیوید را با طناب خفه کرده و جسد را در یک صندوقچه قدیمی قرار میدهند و سپس یک مهمانی کوچک برگزار میکنند. مهمانان شامل پدر دیوید، نامزدش جنت و معلم قدیمیشان روپرت هستند؛ کسی که آنها ایدههایشان را به اشتباه از او الهام گرفته بودند. با جسورتر شدن براندون، روپرت شروع به شک کردن میکند.
سال انتشار: 1948 کارگردان: Alfred Hitchcock ژانر: Crime، Drama، Mystery نویسندگان: Hume Cronyn، Patrick Hamilton، Arthur Laurents امتیاز: 7.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
باورم نمیشه تازه الان دارم اینو میبینم. عالیه. در واقع یه تئاتره. کلاً بیشتر از ۱۵ تا کات نداشت. پایانش اشکم رو درآورد. ایول.
2018-04-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«طناب» اولین همکاری آلفرد هیچکاک و جیمز استوارت بود. اونها بعداً «پنجره پشتی»، «مردی که زیاد میدانست» و در نهایت «سرگیجه» رو کار کردن. این فیلم چون اولین کارشون بود و یه جورایی فیلم تجربی هیچکاک محسوب میشد، ضعیفترین فیلم بین این چهارتاست. فیلم مثل یه تئاتر و عمدتاً تو یه اتاق فیلمبرداری شده و فقط چندتا بازیگر داره، کانسپت نحوه ساختش حتی امروز هم جذابه. فیلم کلاً تو حدود ۱۲ برداشت ضبط شده و تنها زمانهایی که دوربین کات میخوره، وقتیه که به پشت کسی نزدیک میشه و بعد از اون طرف میچرخه. این نشونه کاتهای کل فیلمه. بازی جان دال در نقش قاتل بیرحمتر یعنی براندون شاو، تحسینبرانگیزه. اون شخصیت خیلی خونسردیه و بابت قتل وحشیانهای که انجام داده هیچ عذاب وجدانی نداره. جیمز استوارت با اینکه بازیگر بزرگیه، به نظر میرسید تو نقش روپرت کادل که یه ناشر روشنفکره، یکم از فضای همیشگیش دوره. استوارت همیشه لذتبخش بازی میکنه و من احترام زیادی برای استعدادش قائلم، اما تو این فیلم انگار با نقشش یکم راحت نبود. یه مورد دیگه که از تعلیق فیلم کم میکنه، صحنه افتتاحیه قتله. بعد از اینکه دیوید کنتلی میمیره، تو صندوقچه گذاشته میشه و تماشاگر از همون سکانس اول میدونه که اون مرده. اگه هیچکاک صحنه قتل رو حذف میکرد، تماشاگر بدون شک از خودش میپرسید «واقعاً جسدی تو اون صندوق هست؟ واقعاً این کار رو کردن؟ اینجا چه خبره؟» و اون سرنخهای انحرافی فیلم حسابی به تعلیق اضافه میکرد. اما الان، ما از اول میدونیم کی مرده و کی قاتله. با این حال، فیلم خوبیه و قطعاً ارزش دیدن داره.
2020-08-25
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
شاید من کاملاً اشتباه کنم، ولی یه جور حس همجنسگرایانه خیلی ظریف تو رابطه بین جان دال (براندون) و فارلی گرنجر (فیلیپ) تو این داستان قتل زمخت وجود داره؛ داستانی که بیشتر از اینکه معمایی باشه، یه جور فخرفروشیه. این دو نفر بعد از کشتن دوست دانشگاهیشون «دیوید»، چند نفر رو به شام دعوت میکنن که نشون میده این جفت - مخصوصاً دال - آدمهای وقیحی با یه حس برتریجویی کاملاً اشتباه هستن. همونطور که وقاحتشون با اعتمادبهنفس کاذب و نوشیدن بیشتر میشه، معلم سابقشون «روپرت» (جیمی استوارت) شک میکنه که غیبت دیوید (که مشکوکتر هم میشه چون پدرش هم به مهمانی اومده) دلیلی فراتر از ظاهر ماجرا داره؛ و زود شروع میکنه به چیدن قطعات پازل کنار هم. به نظر من برداشتهای بلند به ایجاد تعلیق خیلی کمک کرد، ولی دیالوگها بیوقفه بودن و مرز بین شخصیتپردازی و رو مخ بودن - حداقل برای من - کاملاً رد شده بود. اگه هدف دال این بوده که همه آدمهای تو اتاق و تماشاگر رو از خودش متنفر کنه، که واقعاً موفق شده. همونطور که تو تریلر میگه، قطعاً فیلمیه که هیچوقت فراموشش نمیکنید.
2022-07-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یکی باید جلوی هیچکاک رو برای این همه نوآوری میگرفت...
2023-10-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**با یه شلیک تموم میشه** انگار هیچ فیلمی تا حالا این کار رو نکرده.
2023-10-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «طناب» اغلب به خاطر جاهطلبیهای فنیاش تحسین میشه اما در ایجاد تعلیق واقعی شکست میخوره. حقه «تکبرداشت» بودن فیلم روی داستانگویی سایه انداخته و باعث شده بیشتر شبیه یه تئاتر باشه که تو فرمت سینمایی گیر افتاده. جذابیت صمیمانه جیمی استوارت اینجا وصله ناجوره؛ وقار همیشگیش به طرز عجیبی خفه شده و حضورش بیشتر حواسپرتی ایجاد میکنه تا اینکه مقتدرانه باشه. جان دال ستاره واقعی فیلمه و یه جذابیت شیطانی به تیم بازیگری بیرمق فیلم تزریق میکنه. زیرمتنهای همجنسگرایانه که اینقدر ازش تعریف میکنن هم نمیتونه کمبود تنش یا هیجان رو جبران کنه. یه تجربه جذاب بود، اما قطعاً بهترینِ هیچکاک نیست.
2024-12-02