Sleeping Car to Trieste
چند جاسوس دفترچه خاطراتی را از یک سفارتخانه به سرقت می‌برند که محتوای آن می‌تواند آتش یک جنگ را شعله‌ور کند؛ سپس یکی از آن‌ها دفترچه را از بقیه می‌دزدد و سوار قطار سریع‌السیر شرق (اورینت اکسپرس) می‌شود. او پای زن و شوهری را که قصد داشتن رابطه‌ای پنهانی در قطار داشته‌اند نیز به ماجرا باز می‌کند. از دیگر مسافران قطار می‌توان به یک کارآگاه پلیس، یک سرآشپز ناشی، یک نویسنده متکبر به همراه نوچه‌اش و یک شیفته پرندگان اشاره کرد.
سال انتشار: 1948 کارگردان: John Paddy Carstairs ژانر: Crime، Drama، Mystery نویسندگان: Allan MacKinnon، Clifford Grey، William Douglas-Home امتیاز: 6.6راهنمای والدین Sleeping Car to Trieste
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
معمولاً قطارها بستر فوق‌العاده‌ای برای تریلرهای جنایی می‌سازن و این فیلم هم از معروف‌ترینِ اونا یعنی «اورینت اکسپرس» به عنوان لوکیشن اصلیِ این درام جاسوسیِ جذاب، رعب‌آور و تا حدی طنزآمیز استفاده کرده. کل داستان حول محور پیدا کردن یه دفترچه خاطرات مسروقه می‌چرخه که رازهای داخلش می‌تونه یه درگیری بزرگ بین‌المللی راه بندازه. ماجرا از این قراره که فقط یه کشور دنبال این کتاب نیست، برای همین قطار ما خیلی زود تبدیل می‌شه به کانون خطرناکی از نارورو زدن و رد گم‌کردن‌ها.
فینلی کوری (Finlay Currie) این بار عصای نقش‌های مذهبی همیشگیش رو کنار گذاشته و یه بازی واقعاً دلنشین در نقش اون نویسنده بدعنق، «مک‌بین»، ارائه داده؛ از نظر من، تو این درامِ خوش‌ریتم واقعاً درخشید. فیلم شباهت‌های زیادی به «Rome Express» (محصول ۱۹۳۲) داره و گروه بازیگری قوی فیلم با بازی جین کنت (Jean Kent) در نقش «والیا» و آلبرت لیوِن (Albert Lieven) که خیلی شیک و خوش‌پوشه (البته شاید یه مقدار بازی خشکی داره)، ماجراجویی رو حسابی هیجان‌انگیز نگه می‌دارن. فیلم پر از نماهای زیبا از این قطار لوکسه و پایان‌بندی هم طوری پیچیده و غافلگیرکننده طراحی شده که تا لحظه آخر بیننده رو توی خماری نگه می‌داره. شاید فقط یه ذره طولانی باشه، ولی به نظرم به اندازه نسخه اصلی خوبه و کاملاً ارزش دیدن داره.