Canadian Pacific
تام اندروز (Tom Andrews) پس از یافتن یک گذرگاه حیاتی در کوه‌های راکی کانادا برای ساخت راه‌آهن کانادین پاسیفیک، به رئیس خود، کورنلیوس ون هورن (Cornelius Van Horne)، اعلام می‌کند که برای ازدواج با دختر موردعلاقه‌اش، سسیل گوتیه (Cecille Gautier)، استعفا می‌دهد. تام از سسیل می‌شنود که یک تاجر پوست به نام درک رورک (Dirk Rourke) از آمدن راه‌آهن می‌ترسد، زیرا این کار نفوذ او بر بومیان و دیگر شکارچیان را تهدید می‌کند. تام و رورک بر سر سسیل با هم درگیر می‌شوند و تام از سسیل می‌خواهد منتظرش بماند، چرا که او باید برگردد و کارش را در راه‌آهن تمام کند. تام با کمک دینامیت داوسون (Dynamite Dawson)، شواهدی از اقدامات رورک علیه ساخت راه‌آهن پیدا می‌کند و زمانی که رورک به جعبه‌های دینامیتی که تام در حال تخلیه آن‌هاست شلیک می‌کند، نزدیک است جان خود را از دست بدهد. پزشک کمپ ساخت‌وساز، ادیت کبات (Edith Cabot)، با اهدای خون خود جان تام را نجات می‌دهد. سسیل با متوجه شدن اینکه پدرش با رورک علیه راه‌آهن همکاری می‌کند، برای هشدار دادن به تام سوار بر اسب می‌تازد. رورک راه او را سد می‌کند و می‌گوید تام عاشق خانم دکتر شده است، اما سسیل با شلاق به او ضربه می‌زند و با اسب فرار می‌کند.
سال انتشار: 1949 کارگردان: Edwin L. Marin ژانر: Western نویسندگان: Jack DeWitt، Kenneth Gamet امتیاز: 5.9نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
من هیچ‌وقت طرفدار پر و پا قرص راندولف اسکات (Randolph Scott) نبودم؛ او هیچ‌وقت حضور قدرتمندی روی پرده نداشت و اینجا هم همین‌طوره. تکراری و کلیشه‌ای بودن داستان هم کمکی به ماجرا نمی‌کنه. او («اندروز») نقشه‌بردار راه‌آهنه که با تاجران پوست محلی درگیر میشه؛ کسانی که می‌ترسن این غول آهنی تجارت محلی‌شون رو نابود کنه. مخالفانش هم دست‌کم‌گرفتنی نیستند. «رورک» (با بازی ویکتور جوری) و «دینامیت داوسون» (با بازی جی. کارول نیش) مصمم هستند که نقشه‌های مهندسی او رو خراب کنند و برای این کار از بومیان محلی کمک می‌گیرند؛ بومیانی که اصلاً دل خوشی از این تازه‌واردها ندارند، چه برسه به پروژه ساخت‌وساز مخربشون که قرار زیستگاه اجدادی‌شون رو بیشتر نابود کنه. اندروز برای اینکه محلی‌ها رو متقاعد کنه که قطار چیز خوبیه، قول میده که با دختر موردعلاقه‌اش «سسیل» (با بازی نسبتاً بی‌روح نانسی اولسون) سر و سامان بگیره، اما این حرف‌ها به کارِ مخالفانی که حالا او رو هدف گرفتند نمیاد. طولی نمی‌کشه که او تحت مراقبت دکتر محلی، «ادیت» (با بازی خوب جین وایت) قرار می‌گیره و خب، بقیه‌اش رو خودتون می‌تونید حدس بزنید. در واقع مشکل اصلی فیلم همینه؛ بیش از حد قابل‌پیش‌بینیه. هر از گاهی صحنه‌های اکشن و سخنرانی‌های پرشور دیده میشه، اما در کل، این فیلم یک داستان پیشگامانه با فیلمبرداری متوسطه که قبلاً بارها مشابه‌اش رو دیدیم، فقط با بازیگرهای نقش اول جذاب‌تر. فیلم ارزش یک بار دیدن رو داره، اما عنوانش کمک چندانی بهش نمی‌کنه و در نهایت یک اثر سینمایی فراموش‌شدنی برای پر کردن وقت در یک بعدازظهره.
2024-02-02