Domenica d'agosto
یکشنبه در رم است و هر کس که بتواند راهی اوستیا و ساحل دریا می‌شود: گروهی از بچه‌ها با دوچرخه؛ خانواده‌ای شلوغ و پر سر و صدا با یک ماشین قراضه؛ مردی بیوه که با قطار دخترش را به یک اردوگاه می‌برد چون نامزدش تمایلی ندارد او را به تعطیلات ببرد؛ و آدریانا که روبرتو را ترک کرده تا از فقر نجات یابد و با یک ماشین لوکس در کنار دوناتی است. از سوی دیگر، کسانی هم در شهر می‌مانند: هرکول، پلیس راهنمایی و رانندگی، که منتظر مدارک برای ازدواج با نامزد باردارش است و به همین دلیل توسط رؤسایش اخراج می‌شود؛ و روبرتو که با رفقای ناباب نشست و برخاست می‌کند و به دردسر می‌افتد. به این ترتیب، مجموعه‌ای از ماجراهای موازی، گاه تلخ و گاه شیرین، شکل می‌گیرد و در پایان، با غروب یکشنبه ماه اوت، چیزهای مهمی تغییر خواهند کرد.
سال انتشار: 1950 کارگردان: Luciano Emmer ژانر: Comedy، Drama نویسندگان: Sergio Amidei، Franco Brusati، Luciano Emmer امتیاز: 6.9نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
توی دهه ۱۹۵۰ فیلم‌های زیادی توی بریتانیا درباره رسم قدیمی فرار از شهر و رفتن به ساحل برای یک روز تفریح ساخته شد، اما اون فیلم‌ها بیشتر درباره مردهایی بود که دستمال دور سرشون بسته بودن و زن‌هایی که با روسری و بارونی روی صندلی‌های تاشو نشسته بودن. ولی در اوستیا قضیه کاملاً فرق داره؛ مردم رم دقیقاً بلدند چطور از تعطیلات و وقت فراغتشون لذت ببرن و با حداقل لباس ممکن، مشغول آب‌بازی و خوش‌گذرونی بشن. تقریباً از همه طبقات جامعه نماینده‌ای اینجا حضور داره؛ ثروتمند و بی‌پول همه با هم قاطی می‌شن و مشکلات، خطاهای ریز و کرم ضدآفتابشون رو همراه خودشون می‌آرن. همون‌طور که می‌شه حدس زد، همه این‌ها با حس و حال جذاب و مفرح ایتالیایی رخ می‌ده؛ دیالوگ‌ها تند و گزنده ادا می‌شن، در حالی که بزرگ‌ترها درگیر استرس و مصیبت‌های تدارکات سفرن و جوون‌ترها مدام لاس می‌زنن یا غر می‌زنن. در کل کل فیلم یادتون می‌آره که چرا اون گردش‌های یه‌روزه هیچ‌وقت به اون قشنگی و بی‌دردسری خاطرات گل و بلبلی که یادمونه نبودن.
یه صحنه دوست‌داشتنی هم هست که توش «انریکو» (فرانکو اینترلنگی) و «مارچلا» (آنا بالدینی) قایقی رو به آب می‌اندازن، ولی درپوشش درمی‌آد و قایق زیر پاشون بدون هیچ ردی غرق می‌شه؛ صحنه‌ای که به بهترین شکل، هرج‌ومرج شیرین این ۹۰ دقیقه تفریح آدم‌ها قبل از خسته برگشتن به خونه رو نشون می‌ده! فیلمی شلوغ، پرانرژی، بامزه و در کمال تعجب گاهی اوقات بسیار واقع‌گرایانه که حتماً ارزش دیدن داره.