The File on Thelma Jordon
کلیو مارشال، معاون دادستان، که از مشکلات زناشویی افسرده شده، غم‌هایش را در بطری ویسکی غرق می‌کند که ثلما جوردن مرموز و جذاب وارد می‌شود تا اقدام به سرقت را گزارش دهد. این دو وارد یک رابطه عاطفی می‌شوند و مدت کوتاهی بعد، سرقت و قتلی در خانه عمه ثلما رخ می‌دهد. کلیو بیش از پیش درگیر دفاع و سرپوش گذاشتن روی کارهای ثلما می‌شود. بزودی مشخص می‌شود که این مسیر تنها به فاجعه ختم خواهد شد.
سال انتشار: 1949 کارگردان: Robert Siodmak ژانر: Crime، Drama، Film-Noir نویسندگان: Ketti Frings، Marty Holland امتیاز: 6.9نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
«من برای هیچ مردی بیشتر از زمان یک بوسه مناسب نیستم!»
فیلم «پرونده ثلما جوردن» (The File on Thelma Jordon) به کارگردانی رابرت سیودماک (Robert Siodmak) و نویسندگی کتی فرینگز (Ketti Frings) و مارتی هالند (Marty Holland) است. بازیگرانی چون باربارا استانویک (Barbara Stanwyck)، وندل کوری (Wendell Corey)، پل کلی (Paul Kelly)، ژوان تتزل (Joan Tetzel)، استنلی ریجز (Stanley Ridges) و ریچارد روبر (Richard Rober) در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی اثر از ویکتور یانگ (Victor Young) و فیلمبرداری آن بر عهده جورج بارنز (George Barnes) بوده است.
کلیو مارشال (کوری)، معاون دادستان، پس از اینکه ثلما جوردن (استانویک) برای حل مشکل مزاحمان و دزدها از او کمک می‌خواهد، عاشقش می‌شود. اما آیا ثلما چیزی بیشتر از آنچه به نظر می‌رسد در سر دارد؟ به احتمال زیاد به دلیل عدم دسترسی مناسب در فرمت‌های خانگی، این فیلم یکی از آثار کمتر دیده‌شده‌ی اسطوره‌های فیلم نوآر، یعنی سیودماک و استانویک محسوب می‌شود. که واقعاً حیف است؛ چرا که اگرچه اغلب به عنوان نقشی کم‌ارزش‌تر از «غرامت مضاعف» (Double Indemnity) شناخته می‌شود، اما نوآری است که عاشقان این سبک می‌توانند لذت زیادی از آن ببرند.
چون در دنیای فیلم نوآر هستیم، داستان اصلاً غافلگیرکننده نیست. استانویک همان‌طور که انتظار می‌رود نقش زن اغواگر (فام فتال) را بازی می‌کند، کوری به نظر می‌رسد در مسیر تبدیل شدن به یک بازنده بی‌نوا است، کلی نقش یک پلیس سرسخت را ایفا می‌کند و روبر هم مثل یک آدم شرور و دردسرساز در حاشیه‌ی تصویر پلک می‌زند. یک جنایت نفرت‌انگیز در هسته‌ی مرکزی داستان قرار دارد و شخصیت‌پردازی‌ها صاف از دل کوچه‌های تاریک بیرون آمده‌اند (ثلما رازها و افکار مرموزی دارد و وندل هم ازدواج ناموفقی داشته و مشکل الکل دارد).
فیلم با زمان ۱۰۰ دقیقه‌ای، کمی طولانی به نظر می‌رسد؛ به‌ویژه با توجه به اینکه ۳۰ دقیقه اول روی معرفی شخصیت‌های اصلی، وضعیت زندگی‌شان و شکل‌گیری رابطه‌شان تمرکز دارد. این مسئله صبوری مخاطب را می‌طلبد تا پای اثر بنشیند به امید اینکه در یک ساعت بعدی پاداشش را بگیرد. خوشبختانه همین‌طور هم می‌شود. وقتی جنایت رخ می‌دهد، با یک بهشت واقعی از سبک فیلم‌سازی نوآر روبرو می‌شویم. وسط شب است در خانه‌ای که زیر سایه‌ها فرو رفته و باد به لنگه‌ی باز پنجره می‌کوبد. برای حدود ۲۰ دقیقه - قبل، حین و بعد از جنایت - خانه به جایی ترسناک و هیولاگونه تبدیل می‌شود که خوراک انجام یک عمل پلید است.
سیودماک بزرگ (کارگردان «قاتلین»، «پلکان مارپیچ» و «کوچه تاریک») در این اثر در اوج قرار دارد و با کمک مهارت‌های فیلمبرداری فوق‌العاده‌ی بارنز («ربکا»، «نیروی شر»)، صحنه‌پردازی و جلوه‌های بصری، فضای تاریک و مرموز داستان را دوچندان کرده است. موسیقی متن دراماتیک یانگ هم به این فضا کمک زیادی می‌کند. بنابراین با بازی‌های خوب بازیگران، بخش‌های فنی فیلم در سطح بالایی قرار دارد.
نقاط ضعف فیلم یکی همان یک‌سوم اولِ کش‌آمده است و دیگری علامت سؤال‌هایی که پایان‌بندی ایجاد می‌کند. شخصاً ترجیح می‌دادم فیلم ۵ دقیقه زودتر تمام شود، اما در حال حاضر پایان‌بندی حالتی دوگانه دارد. برخی ممکن است آن را ساختگی بدانند و برخی دیگر از نتیجه نهایی تمجید کنند چون سرته قضیه را هم نیاورده. در هر صورت، این فیلم نوآری است که ارزش دیدن را برای علاقه‌مندان این سبک دارد.
۷ از ۱۰