Streets of Laredo
تگزاس، سال ۱۸۷۸: سه یاغی و رفیق خوش‌مشرب به نام‌های جیم، لورن و واهو، دختربچه‌ی یتیم و پرشور و حالی به نام رنی کارتر را از چنگ سارقان احشام نجات می‌دهند، اما پس از آن دست تقدیر آنها را از یکدیگر جدا می‌کند. لورن سراغ سرقت‌های بزرگ‌تر و سنگین‌تر می‌رود، در حالی که جیم و واهو (در ابتدا با اکراه) ترغیب می‌شوند تا به هنگ رنجرز تگزاس بپیوندند. این سه نفر به خاطر رفاقت دیرینه‌شان تلاش می‌کنند کارشان به درگیری مستقیم نکشد، اما کم‌کم رویارویی نهایی‌شان اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد. از سوی دیگر، رنی که اکنون به دختری جوان و زیبا بدل شده، باید بین لورن و جیم دست به انتخاب بزند.
سال انتشار: 1949 کارگردان: Leslie Fenton ژانر: Drama، Western نویسندگان: Charles Marquis Warren، Louis Stevens، Elizabeth Hill امتیاز: 6.6نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
بچه‌های گروهان دی - گردان مرزی.
فیلم Streets of Laredo به کارگردانی لزلی فنتون و با فیلمنامه‌ای از چارلز مارکوس وارن بر اساس داستانی از لویی استیونز و الیزابت هیل ساخته شده. بازیگرانی مثل ویلیام هولدن، مک‌دونالد کری، ویلیام بندیکس و مونا فریمن در اون نقش‌آفرینی کردن. موسیقی کار اثر ویکتور یانگ و فیلمبرداریش هم کار ری رِنهان هست.
برای عشق وسترن‌های کلاسیک و سنتی، این فیلم حکم یه بنای خشتی قرص و محکم رو داره! یه جورایی بازسازی فیلم The Texas Rangers (محصول ۱۹۳۶) به حساب میاد؛ داستان هولدن، بندیکس و کری رو به عنوان سه تا خلافکار روایت میکنه که سرنوشت، عشق و عذاب وجدان بینشون فاصله میندازه. دوتای اونها کارشون به رنجرز تگزاس می‌کشه — همون نیروی انتظامی معروف مرزی — و اون یکی همون سمت خلاف قانون باقی می‌مونه. همه‌ی راه‌ها به اون روز حساب‌کشی ختم میشن...
کیفیت ساخت اثر ترکیبی از تصاویر چشم‌نواز لوکیشن‌های طبیعی (دره سیمی و گالوپ) و پرده‌خوانی‌های (بک‌پروجکشن) خام و نه‌چندان طبیعی هست که تو فیلم‌های وسترن دهه‌های ۴۰ و ۵۰ زیاد می‌دیدیم؛ البته رنگ‌بندی تکنی‌کالر رنهان واقعاً چشم‌نوازه. بازی‌ها کاملاً استاندارد و روان از آب دراومده چون نقش‌ها حسابی به کاراکتر بازیگرها نشسته؛ هولدن در نقش ضدقهرمان سرسخت و احساساتی، بندیکس به عنوان یه قلدر خنگ اما دوست‌داشتنی و کری در قالب یه بدمن موذی و رند. فریمن هم واقعاً دلنشینه اما نقشش بیشتر جنبه تزیینی داره، و آلفونسو بدویا هم برای اجرای اون نقش تکراری راهزن مکزیکی حضور داره.
با اینکه فیلم ۹۰ دقیقه‌ست، حس می‌کنی تا قبل از اینکه اون دو تا رسماً به رنجرز بپیوندن داستان یکم کش اومده، پس نیمه‌ی اولش یکم صبوری می‌طلبه. با این حال، کلی اکشن وسترن درست و حسابی، چندتا پیچش داستانی احساسی و طراحی لباس و موسیقی خوب توی فیلم هست که حواستون رو سرحال نگه داره. در نهایت، چه نسخه‌ی اصلی رو دیده باشید چه نه، با یه وسترن فوق‌العاده لذت‌بخش و سرگرم‌کننده طرفید. ۷ از ۱۰.