Tulsa
داستان در تولسای اوکلاهما، در آغاز عصر رونق نفت جریان دارد. پدر چروکی لنسینگ، که یک دامدار است، در درگیری با شرکت نفتی تنر کشته می‌شود. چروکی با کمک یک متخصص نفت به نام برد بردی و دوست دوران کودکی‌اش جیم ردبرد، تصمیم می‌گیرد با حفر چاه‌های خودش انتقام بگیرد. وقتی نفت و پول سرازیر می‌شوند، برد و جیم می‌خواهند از زمین محافظت کنند اما چروکی نقشه‌های دیگری در سر دارد. چیزی که با انتقام گرفتن برای مرگ پدرش شروع شده بود، حالا به یک طمع و وسواس برای ثروت و قدرت تبدیل شده است.
سال انتشار: 1949 کارگردان: Stuart Heisler ژانر: Drama، Western نویسندگان: Frank S. Nugent، Curtis Kenyon، Richard Wormser امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
سیناتاون یعنی مو قرمز، اما برای او یعنی رئیس! فیلم «تولسا» به کارگردانی استوارت هایسلر (Stuart Heisler) و فیلمنامه‌سرایی فرانک اس. نیوجنت (Frank S. Nugent) و کرتیس کنیون (Curtis Kenyon) بر اساس داستانی از ریچارد ورمر ساخته شده است. سوزان هیوارد (Susan Hayward)، رابرت پرستون (Robert Preston)، پدرو آرمنداریس (Pedro Armendáriz)، لوید گاف (Lloyd Gough) و اد بگلی (Ed Begley) در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی کار فرانک اسکینر (Frank Skinner) و فیلمبرداری بر عهده وینتون سی. هوک (Winton C. Hoch) بوده است. داستان در آغاز رونق نفت در تولسا روایت می‌شود و وقتی پدر دامدار چروکی لنسینگ (با بازی هیوارد) در یک درگیری کشته می‌شود، او تصمیم می‌گیرد با راه‌اندازی چاه‌های نفت خودش، به مصاف شرکت نفتی تنر برود. اما این کار چه بهایی برای مراتع دامداران دارد؟ این نقش برای هیوارد ساخته شده تا کاملاً در آن غرق شود؛ «تولسا» فیلم فوق‌العاده بزرگی نیست، اما فیلم خوبی است. اخلاقیات عقلانی با طمع و انتقام می‌جنگند، آن‌جا که چروکیِ هیوارد وارد یک صنعت مردسالارانه می‌شود، همه‌چیز را تسخیر می‌کند و کاری می‌کند که دل مردها به لرزه درآید. او باهوش، بااعتمادبه‌نفس و جاه‌طلب است، اما آن‌قدر غرق هدفش شده که متوجه خطرات دردناک و آشکار انگیزه‌هایش یا حتی تبدیل شدن خودش به شخص دیگری نمی‌شود. همه‌چیز به اوجی پرشور ختم می‌شود؛ جایی که آتش هم در زمین و هم در دل‌ها زبانه می‌کشد، رؤیای آمریکایی در حال سوختن و فروپاشی است و جلوه‌های ویژه و ماکت‌ها به‌شدت جذاب و راضی‌کننده از آب درآمده‌اند. فیلم در برخی بخش‌ها کند است و در برخی دیگر بیش از حد ملودراماتیک، اما بازی هیوارد، پرستون، گاف و سکانس پایانی آن‌قدر خوب هستند که ارزش وقت گذاشتن را داشته باشند. 7/10
2015-05-07CinemaSerf (منتقد)
این فیلم نگاهی نسبتاً تناقض‌آمیز به مسئله حفاظت از محیط زیست دارد و مبارزه بین حفاران نفت و کشاورزان محلی و عمدتاً بومی اوکلاهما را دنبال می‌کند. اگر از آن آهنگ افتضاح اول فیلم از «پینکی» (با بازی چیل ویلز) که راوی خوش‌بین ماست صرف‌نظر کنیم، با «چروکی» شرافتمند (سوزان هیوارد) آشنا می‌شویم که پس از کشته شدن پدرش توسط ترکش‌های یک دکل نفتی متعلق به «تنر» (لوید گاف)، به دنبال غرامت است. تنر زیر بار نمی‌رود، اما وقتی چروکی اجاره‌نامه‌های نفتی به دست می‌آورد که توان مالی بهره‌برداری از آن‌ها را ندارد، تنر به اندازه‌ای وجدان (و البته طمع) دارد که به او پول قرض دهد. بقیه این درام کاملاً قابل پیش‌بینی است؛ هرچند هیوارد در نقش زنی که بین بوم‌شناسیِ کارهایشان، نامزد احتمالی‌اش «برد» (رابرت پرستون) و پسر جوان محلی باوجدان «جیم» (پدرو آرمنداریس) گیر افتاده، تلاش خودش را می‌کند، اما بقیه بازیگران فقط رفع تکلیف می‌کنند. جلوه‌های بصری فیلم در بخش‌های پایانی که اوضاع داغ می‌شود مناسب است و یک پیام زیرپوستی درباره سازگار کردن پیشرفت با طبیعت دارد که نشان می‌دهد حتی در سال ۱۹۴۹ هم مردم به فکر ایجاد تعادل بوده‌اند. فیلم به اندازه کافی قابل تماشا است.
2024-05-28