The Walking Hills

John Chard (منتقد)

مثل پارو زدن شن توی مسیر باد. فیلم «تپه‌های متحرک» (The Walking Hills) رو جان استرجس کارگردانی کرده و فیلمنامه‌ش رو آلن لمی نوشته. بازیگرایی مثل راندولف اسکات، الا رینز، آرتور کندی، ادگار بیوکانان، جان ایرلند، ویلیام بیشاپ، جاش وایت و جروم کورتلند توی فیلم بازی می‌کنن. موسیقی کار از آرتور مورتون و فیلمبرداریش هم با چارلز لوتون جونیور بوده. گروهی از آدم‌های متفاوت با شنیدن یک حرف اتفاقی درباره گنج گمشده، راهی دشت‌های کویری تپه‌های متحرک می‌شن... و طوفانی از شن به پا می‌کنن.

فیلم «تپه‌های متحرک» که یه جورایی ترکیب وسترن مدرن و فیلم نوآره، یه درام فوق‌العاده خوبه که بازی‌های درخشانی هم داره. با اینکه صحنه‌های اکشن، هیجان و احساسات توی فیلم کم نیست، اما نقطه‌ی قوت اصلیش بررسی و شخصیت‌پردازی کاراکترهاست. قبول دارم که داستان خیلی پیچیده نیست و درونمایه «طمع چیز بدیه» یه خط داستانی تکراریه، همین‌طور مثلث عشقی پیچیده‌ای که وسط این ماجرای کویری جا خوش کرده؛ اما وقتی استرجس کاربلد و لمی باهوش هدایت کار رو در دست دارن، نتیجه همیشه جذاب از آب درمیاد. حضور لوتون جونیور بزرگ با مهارت‌های بی‌نظیر فیلمبرداریش — که باعث شده لوکیشن‌های آلاباما هیلز و دره مرگ خودشون مثل دو تا شخصیت اصلی بدرخشن — ارزش ساخت اثر رو چند برابر کرده. خیلی‌ها این فیلم رو با «گنج‌های سیرا مادره» مقایسه می‌کنن؛ خب معلومه که به پای اون شاهکار نمی‌رسه، اما همین که میشه بهش به چشم برادر کوچک‌تر اون اثر نگاه کرد، خودش ثابت می‌کنه چقدر فیلم باارزشیه. ۷ از ۱۰