The Big Lift

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم قطعا یک تصویرسازی معتبر و جوّآلود از برلینِ بلافاصله پس از جنگ است؛ یعنی زمانی که متفقینِ دیروز شروع به تقسیم غنایم پیروزی کردند. داستان روی مونتگومری کلیفت در نقش «دنی»، یک مهندس پرواز نیروی هوایی آمریکا تمرکز دارد، درست زمانی که شوروی تمام راه‌های زمینی به شهر بمباران‌شده را مسدود کرده است. فیلم ماجراجویی‌ها، عشق‌ها و دردسرهای او و رفیقش پال دوگلاس («کووالسکی») را در طول مدت کوتاه این محاصره دنبال می‌کند. خودِ داستان چندان تعریفی ندارد و کلیفت همیشه به نظرم با کلاه گاوچرانی بیشتر از کلاه نظامی جور در می‌آمد؛ او به طور کلی خیلی به عنوان یک سرباز قابل باور نیست. از طرف دیگر، دوگلاس پیش‌زمینه داستانی بسیار بهتری دارد که می‌توانیم با آن ارتباط برقرار کنیم؛ دوران اسارت او در اردوگاه اسرای جنگی، نگرش او نسبت به مردم آلمان را سخت و خشن کرده است (البته ماجراجویی‌های گاه‌به‌گاه هم خیلی دور از انتظار نیست). فیلمبرداری هوایی خوب است و تا حدی کمک می‌کند تا فیلم جذاب بماند، اما با زمان دو ساعته‌اش، فیلمنامه و شخصیت‌ها کم‌کم خسته‌کننده می‌شوند و بیشتر شبیه به یک پروپگاندا برای مصرف داخلی به نظر می‌رسد. با این حال، طرفداران کلیفت حتماً از آن لذت خواهند برد.