The Capture

CinemaSerf (منتقد)

«وانرِ» زخمی (با بازی لو آیرس) سر از طویله‌ای درمی‌آورد و با یک کشیش روبه‌رو می‌شود. این مرد روحانی (ویکتور جوری) به او پیشنهاد می‌کند برای راحتی بیشتر به داخل خانه بروند و وانر بعد از ورود به خانه، داستان پرپیچ‌وخم و پیچیده زندگی‌اش را بازگو می‌کند. او قبلاً در میادین نفتی مکزیک مشغول به کار بوده و در آنجا مردی را که گمان می‌کرده در سرقت محموله دستمزدها دست داشته دستگیر می‌کند. مرد روانه بازداشتگاه می‌شود اما مدت کوتاهی پس از آن جان می‌سپارد. با اینکه وانر مقصر ماجرا نبوده، اما عذاب وجدان راحتی‌اش را می‌گیرد. نامزدی‌اش به باد فنا می‌رود و از کارش استعفا می‌دهد و راهی خانه جمع‌وجور بیوه آن مرد می‌شود. او در ظاهر تنها یک کارگر بی‌خانمان و همه‌فن‌حریف است و درست زمانی با «الن» (ترزا رایت) و پسر کوچکش «مایک» (جیمی هانت) ملاقات می‌کند که آن‌ها برای بردن حدود ۳۰۰ رأس گاو به بازار نیازمند یک کارگر کمکی بوده‌اند. در ادامه، ماجرا تقریباً شکل وارونه داستان فیلم «شین» (Shane) را به خود می‌گیرد؛ با زنی سرد و دست‌نیافتنی، وضعیتی که وقتی زن فاش می‌کند هویت وانر را می‌داند و اصلاً اهل بخشش نیست، پیچیده‌تر و بغرنج‌تر هم می‌شود. شاید راه حل این باشد که با هم همکاری کنند، چون شاید، فقط شاید، وانر از همان ابتدا اشتباه کرده باشد؟

راستش فیلم تا پانزده دقیقه پایانی یک تریلر جمع‌وجور و واقعاً خوب است، اما یک‌دفعه پایان‌بندی به‌قدری بی‌منطق می‌شود که آدم تعجب می‌کند؛ انگار پایان داستان فقط سرهم‌بندی شده تا بدون کوچک‌ترین توجهی به انسجام منطقی قصه، صرفاً یک نقطه اوج دراماتیک بسازد. بازی‌ها و فیلم‌نامه همگی در سطح قابل قبولی هستند و جان استرجز هم ریتم فیلم را خوب و سرپا نگه می‌دارد؛ فقط همان پایان‌بندی ناامیدکننده است که حسابی کار را خراب کرده و توی ذوق می‌زند.