I Was a Shoplifter

CinemaSerf (منتقد)

وقتی دخترِ یه قاضی حین دزدی از فروشگاه گیر میفته، مجبور میشه برای آزاد شدن یه اعتراف‌نامه امضا کنه. «فی» (مونا فریمن) تنها کسی نیست که تو این کلاهبرداری سالانه ۱۰۰ میلیون دلاری تو فروشگاه دستگیر شده؛ «جف» (اسکات بردی) هم دستگیر شده و مصممه با این دوست تازه کارش رفیق بشه. فی تو کتابخونه کار می‌کنه و یه روز ناگهانی یکی میاد سراغش و دعوتش می‌کنه به یه بار، اونجا با «اینا» (آندره‌آ کینگ) که یه آدم حیله‌گره آشنا میشه و حالا خودش رو وسط یه نقشه باج‌گیری می‌بینه تا مطمئن بشن همچنان طبق سفارش باند به دزدی از فروشگاه‌ها ادامه میده. خوشبختانه برای همه، «جف» اون چیزی نیست که به نظر میرسه و در ادامه، یه درام با ریتم نسبتاً خوب رو می‌بینیم که نشون میده دزدی چقدر راحته و چقدر برای عاملانش تجارت پردرآمدیه. تونی کرتیس هم تو نقش «پپه» که مثلاً آدم‌کش و زورگوی بانده بازی می‌کنه، اما اصلاً به این نقش نمیخوره و خیلی لاغر و غیرتهدیدآمیزه! فیلم بعضی وقت‌ها لحن مستندگونه به خودش میگیره تا روش‌های به‌دام انداختن این مجرم‌ها رو نشون بده، اما شیمی بین بردی و فریمن به اندازه کافی خوبه و آندره‌آ کینگ هم آدم رو یاد شرورهای فیلم‌های «شرلوک هولمز»ِ راسبون و بروس میندازه. پایان فیلم یه مقدار سرهم‌بندی شده و عجله‌ایه، ولی اگه می‌خواید بدونید رد کردن و فروختن یه ریش‌تراش سه تیغه سرقتی چقدر راحته، ارزش یک بار دیدن رو داره!