The Kid from Texas
بیلی د کید (Billy the Kid) درگیر جنگ‌های ارضی در شهرستان لینکلن، نیومکزیکو می‌شود. وقتی دامداری که به او فرصت دوباره‌ای داده بود توسط نوچه‌های رقیب کشته می‌شود، بیلی قسم می‌خورد که انتقام بگیرد. کارفرمای جدید او از سادگی‌اش سوءاستفاده می‌کند تا رقبای خود را از میان بردارد و تقصیرها را به گردن بیلی بیندازد. بیلی به همراه دوستانش به تپه‌ها پناه می‌برد تا اینکه در نهایت دستگیر می‌شود. او از مجازات اعدام با طناب دار فرار می‌کند، اما در منطقه می‌ماند تا به همسر جوان کارفرمایش که شیفته او شده، نزدیک باشد.
سال انتشار: 1950 کارگردان: Kurt Neumann ژانر: Western نویسندگان: Robert Hardy Andrews، Karl Kamb امتیاز: 6.3نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
فیلم «ال چیواتو بچه تگزاس» (که با نام‌های تگزاس کید و یاغی هم شناخته میشه) رو کورت نویمان (Kurt Neumann) کارگردانی کرده و نویسنده‌هاش رابرت هاردی اندروز (Robert Hardy Andrews) و کارل کامب (Karl Kamb) هستن. بازیگرای فیلم اودی مورفی (Audie Murphy)، گیل استورم (Gale Storm)، آلبرت دکر (Albert Dekker)، شپرد استرادویک (Shepperd Strudwick) و ویل گیر (Will Geer) هستن. موسیقی متن کار میلتون شوارتزوالد (Milton Schwarzwald) هست و فیلمبرداریش رو هم چارلز ون انگر (Charles Van Enger) انجام داده. ۱۱ جولای ۱۸۷۹، شهرستان لینکلن؛ مرد جوانی که با نام ویلیام هنری مک‌کارتی جونیور متولد شده، داره اسم خودش رو توی تاریخ بدنامی ثبت می‌کنه... «تک‌تک کسایی که توی این قتل دست داشتن رو می‌کشم، حتی اگه این آخرین کار زندگیم باشه.» این فیلم از نظر تولید یه اثر درجه ب (B-movie) حساب میشه و معجونی از واقعیت‌های تاریخیه، اما توی مسیر تکامل فیلم‌های وسترن، اثر نسبتاً مهمی به شمار میره. در عین حال، برای طرفدارای ژانر وسترن یه سرگرمی فوق‌العاده‌ست. این همون فیلمیه که اودی مورفی رو توی مسیر تبدیل شدن به یکی از نمادهای سینمای وسترن قرار داد و همزمان به یکی از اولین و معتبرترین تصویرسازی‌های سینمایی از افسانه بیلی د کید تبدیل شد.
از نظر تاریخی، هسته اصلی فیلم دقیقه، هرچند که ترتیب زمانی رویدادها حسابی به هم ریخته‌ست. همچنین تصمیم عجیبی گرفته شده که اسم شخصیت‌های واقعی مثل مک‌سوین، تانستال و دولان (سه تا از بازیگرای اصلی جنگ شهرستان لینکلن) رو تغییر بدن. با این حال، تصویرسازی شخصیت‌های واقعی داستان به طرز شگفت‌انگیزی منصفانه‌ست؛ هیچ تلاشی برای رمانتیک جلوه دادن قضایا یا طرفداری از یک جناح خاص نشده، چون هر دو طرف به یک اندازه مقصر و مسبب این همه کشتار و بدبختی توی اون دوره از تاریخ غرب وحشی بودن.
به عنوان یه فیلم وسترن، از نظر سرگرم‌کنندگی سنگ تموم میذاره. البته بازی‌های خشک هم توش دیده میشه، مخصوصاً از طرف مورفی که کاملاً مشخصه هنوز داره یاد می‌گیره چطور جلوی دوربین ژست بگیره و واکنش نشون بده. با این حال، مورفی یه جذابیت مغناطیسی داره که توی این ژانر خاص خیلی به کارش میاد. حضور یه کادر بازیگرای مکمل خیلی مطمئن هم بهش کمک کرده؛ از زیبایی گیل استورم خوش‌نام گرفته تا بازی حرفه‌ای و تمام‌عیار دکر و گیر، چیزهای زیادی برای لذت بردن از بازیگری توی این فیلم وجود داره. صحنه‌های اکشن به اندازه کافی وجود دارن و لحظات کلیدی داستان واقعی هم صحنه‌های فوق‌العاده‌ای رو خلق کردن؛ مثل اون فرار معروف از زندان. فیلمبرداری رنگی هم بسیار چشم‌نوازه.
در نهایت، این یه داستان انتقام‌جویانه برای طرفدارای وسترن‌های درجه ب هست؛ جایی که شرورها موذی و لغزنده‌ان و ضدقهرمان داستان هم یه آدم شیک‌پوش اما آسیب‌دیده است. گاهی اوقات باید از ظاهر پر زرق و برق فیلم بگذری تا به واقعیت‌ها برسی، اما همین کار هم کلی لذت‌بخشه. ایول! ۷ از ۱۰.