Olivia

CinemaSerf (منتقد)

توی این فیلم دو تا زن کلیدی وجود دارن و اصلاً برای «اولیویا»ی (با بازی ماری-کلر اولیویا) جوان و تاثیرپذیر راحت نیست که تصمیم بگیره طرف کدومشون رو بگیره! اولیویا یه دختر انگلیسیه که وارد یه مدرسه‌ی شبانه‌روزی شیک در فرانسه می‌شه و اونجا مورد استقبال مدیر کاریزماتیک و مرموز مدرسه یعنی «دوشیزه ژولی» (با بازی ادویژ فیر) قرار می‌گیره و بلافاصله بهش دل می‌بنده. از اون طرف، «دوشیزه کارا» (با بازی سیمون سیمون) رو داریم که با یه جور بیماری نامشخص، خیلی زیرکانه بقیه رو بازی میده و کاری کرده که نصف مدرسه مدام دورش بچرخن و لوسش کنن. اون هم شیفته‌ی ژولی هست و اصلاً از حضور این دختر غریبه و تازه‌وارد خوشش نمیاد... خلاصه بگم، یه تنش و هیجان جذاب بینشون شکل می‌گیره که رگه‌هایی از تمایلات عاطفی هم توش دیده می‌شه؛ البته همه‌چیز در کمال وقار و به زنانه‌ترین شکل ممکن پیش میره. درسته که فیلم رگه‌هایی از ژانر بلوغ رو داره، اما راستش من بیشتر از بازی‌های ظریف حسادت بینشون خوشم اومد. شخصیت‌های مرد خیلی کمی توی فیلم هستن که بخوان فضای سمیِ پر از حسرت، تمنا و خنجر از پشت زدنِ این زن‌ها رو شلوغ کنن. فیلم ثابت می‌کنه که یه سناریوی هوشمندانه و فیلمبرداری خوب چطور می‌تونه تنش و اشتیاق عریان رو خیلی قوی‌تر از برهنگی و حرف‌های رکیک به تصویر بکشه. نود دقیقه فیلم مثل برق و باد می‌گذره و واقعاً ارزش دیدن داره.