One Way Street

CinemaSerf (منتقد)

من واقعاً از بازی جیمز میسون (James Mason) در نقش «دکتر متسون» حسابگر لذت بردم. او مدام برای مداوای اراذل و اوباشِ باندِ «ویلر» گانگستر (با بازی دن دوریا) احضار میشه و توی یکی از همین ملاقات‌ها، چشش به کیفی شبیه به کیف خودش می‌افته که ۲۰۰ هزار دلار پول سرقتی توش هست. بعد از یه کم کل‌کل مردونه با بیمارش، کیف رو برمی‌داره و می‌زنه به چاک. البته قبلش چندتا قرص به رئیس باند داده و بهش فهمونده که اگه کسی جلوش رو بگیره، رنگ پادزهر رو هم نمی‌بینه! این دقیقاً همون لحظه‌ایه که «لورا» (با بازی مارتا تورن)، معشوقه رئیس باند، منتظرش بوده و تصمیم می‌گیره با دکتر فرار کنه. اما نقشه فرارشون اون‌طور که می‌خوان پیش نمی‌ره؛ اول تصادف با ماشین و بعد سقوط هواپیما، تا اینکه سر از یه شهر کوچیک درمیارن. اونجا مهارت‌های پزشکی دکتر و عشق نوپایی که بینشون شکل می‌گیره، باعث میشه شک کنن که آیا نقشه اولیه‌شون هنوزم بهترین راهه یا نه. در همین حال، گانگسترها که موقتاً عقب نشسته بودن، مصمم میشن که از هر دوشون انتقام بگیرن. فیلم توی نیم ساعت آخر یه جورایی از نفس می‌افته و با اینکه پایانش واقعاً مناسبه، اما به نظرم یکم سرهم‌بندی شده و ناامیدکننده بود! با این حال، شیمی خوبی بین دو بازیگر اصلی برقراره و کشیش با بازی باسیل رویسدال، یه اسب بیمار و چندتا راهزن خرده‌پا هم به خوبی به پیشبرد داستان کمک می‌کنن. احتمالاً بعداً چیز زیادی از فیلم یادتون نمونه، ولی در کل تجربه متفاوتیه.