A Ticket to Tomahawk

John Chard (منتقد)

یک کمدی وسترن دوست‌داشتنی و جمع‌وجور. اثر شاهکاری نیست که بخواهید برایش سر و دست بشکنید؛ فیلمی بی‌دردسر، تر و تازه و سرحال است که البته خیلی زود هم فراموش می‌شود. پیرنگ داستان کلاً حول محور گروهی از آدم‌های درستکار می‌چرخد که سعی دارند با رساندن سر وقت قطار به مقصدی در کلرادو، انحصار امتیاز حمل‌ونقل را به دست بیاورند. طبیعتاً صاحب خبیث خط دلیجان هم می‌خواهد جلویشان را بگیرد تا کسب‌وکارش به خطر نیفتد. بنابراین، آدم‌های خوب داستان به رهبری کیت داج جونیور (که یه جورایی نسخه سر به زیر کلامیتی جینه) باید با کلک‌های موذیانه او و البته خطرات شبیخون سرخ‌پوست‌ها دست و پنجه نرم کنند. آن بکستر (در نقش کیت) بی‌نهایت تو دل برو و دوست‌داشتنی بازی کرده؛ نقشش یه جور نسخه کمدی از بازی درخشان و جدی او در نقش مایک در شاهکار سال ۱۹۴۸ یعنی «آسمان زرد» (Yellow Sky) است. دن دیلی، روری کالاهون و والتر برنانِ همیشه تماشایی هم در این ماجراجویی شاد قطاری همراهش هستند. باید اشاره کنم که مریلین مونرو هم در نقشی کوتاه و بدون نام در تیتراژ حضور داره؛ ببینید می‌توانید پیدایش کنید؟ هواداران دوآتشه وسترن هم قطعاً از دیدن خودِ تونتو (چیف تاندرکلود) کیف می‌کنند، هرچند به نظر می‌رسد از کل ماجرا یک‌جورهایی هاج و واج مانده! ۵ از ۱۰