When Willie Comes Marching Home

CinemaSerf (منتقد)

پدر «کلاگز» (با بازی دن دیلی) مدام بهش سرکوفت می‌زنه که چرا هنوز توی خونه زندگی می‌کنه، اونم حتی بعد از اینکه برای جنگ جهانی دوم ثبت‌نام کرده. با وجود تمام اعتراض‌های ویلی، بهش می‌گن که به عنوان مربی تیراندازی اون‌قدر مهره ارزشمندی هست که نباید به خط مقدم فرستاده بشه و باید همین‌جا بمونه. اما بعدش، شانس درِ خونه‌اش رو می‌زنه؛ یعنی دقیقاً در زمان مناسب در مکان مناسب قرار می‌گیره و خیلی زود سوار هواپیمایی به مقصد بریتانیا می‌شه و از اونجا هم به یه منطقه اشغال‌شده دیگه می‌ره. وقتی هواپیما دچار سانحه می‌شه، ویلی خودش رو وسط نیروهای مقاومت فرانسه می‌بینه که بهش شک دارن و این وسط «ایوان» (با بازی کورین کلوت) شاید تنها امیدش برای نجات باشه. بعد هم کاملاً اتفاقی، به یه سری اطلاعات دست پیدا می‌کنه که می‌تونه برای سرنوشت جنگ حیاتی باشه. اونا تصمیم می‌گیرن هرطور شده اون رو از فرانسه خارج کنن و در سریع‌ترین زمان ممکن بفرستن واشنگتن. حالا فقط کافیه به این فکر کنید که این بیچاره چقدر وقت بوده نخوابیده تا بفهمید وقتی برمی‌گرده خونه چقدر داغون و خواب‌آلوده؛ اون گزارش عجیب و غیرقابل‌باورش رو به مافوق‌هاش می‌ده و بعد می‌ره سراغ خانواده و دوست‌دخترش «مارج» (با بازی کالین تاونزند) که فکر می‌کنن اون فراری شده! در حالی که تمام چیزی که این مرد می‌خواد، فقط یه خواب راحته!

دن دیلی بعد از اینکه داستان راه می‌افته، خیلی خوب و سرگرم‌کننده فیلم رو جلو می‌بره. هرچند بعضی از تجربه‌هاش توی فرانسه یکم کلیشه‌ای به نظر می‌رسن، اما فیلم اون‌قدر شوخ‌طبعی و صمیمیت داره که این کمدیِ سبک‌بالِ پس از جنگ رو با ریتمی مناسب و جذاب نگه داره؛ کمدی‌ای که مشخصه خودش رو خیلی جدی نمی‌گیره.