The Great Caruso
این فیلم زندگی انریکو کاروسو (۱۸۷۳-۱۹۲۱)، خواننده تنور را به تصویر می‌کشد. او عاشق موستتا در زادگاهش ناپل می‌شود و سپس دوروتی، دختر یکی از حامیان مالی اپرای متروپولیتن را دوست دارد. کاروسو مورد قبول پدر هیچ‌کدام از این دو زن نیست: به نظر اولی به این دلیل که او خوانندگی می‌کند؛ و به نظر پدر دوروتی به این دلیل که او یک دهقان است. از نظر اشراف نیویورک، کاروسو کوتاه، قفسه سینه پهن، پرسروصدا، احساساتی و بی‌ادب است. قدردانی آن‌ها به آرامی شکل می‌گیرد. فیلم حسرت کاروسو را نشان می‌دهد که «این مرد نیست که صدا را دارد، بلکه صداست که مرد را دارد»: او نمی‌تواند جاهایی باشد که دوست دارد، چون باید جای دیگری آواز بخواند، از جمله روزی که مادرش می‌میرد. در طول فیلم، ماریو لانزا و ستاره‌های متروپولیتن آواز می‌خوانند.
سال انتشار: 1951 کارگردان: Richard Thorpe ژانر: Biography، Drama، Music نویسندگان: Sonya Levien، William Ludwig، Dorothy Caruso امتیاز: 6.5نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
به نظرم ریچارد ثورپ همیشه توانسته این درام‌های نسبتاً پرزرق‌وبرق را به خوبی ارائه دهد، و در اینجا هم - علیرغم حضور نسبتاً لوس آن بلایت - موفق می‌شود داستان از فرش به عرش رسیدنِ انریکو کاروسوی معروف (با بازی ماریو لانزا) را به شکلی مؤثر خلاصه کند. در خانه خودشان در ناپل هیچ‌کس اهمیت زیادی به مهارت‌های این مرد نمی‌داد؛ او که از یک خانواده نسبتاً شلوغ آمده بود، انتظار می‌رفت به جای صدایش، با دستانش امرار معاش کند. همه‌چیز در اوایل دهه بیست زندگی‌اش تغییر کرد وقتی فرصتی برای خوانندگی در یک اپرای کوچک پیدا کرد. این موضوع باعث شد به تدریج در جدول اجراها بالا بیاید تا اینکه به طور منظم در سراسر اروپا و ایالات متحده سرگرمیِ طبقات مرفه و خوب جامعه را فراهم کند. با وجود اینکه از قبل بچه‌هایی در خانه داشت، با دوروتیِ پولدار (بلایت) ازدواج می‌کند و به نظر می‌رسد همه‌چیز برای یک زندگی خانوادگی موفق و رضایت‌بخش آماده است. به جز اینکه... خب، تاریخ دست‌بردار نیست و می‌دانیم در نهایت چه اتفاقی افتاد. لانزا در نقش کاروسوی جذاب، بازی دلنشینی ارائه می‌دهد و مجموعه‌ای دوست‌داشتنی از چهره‌های آشنا او را همراهی می‌کنند، چرا که ما بیست و پنج سال از یک زندگی را به شکلی نسبتاً سطحی در یک ساعت و سه ربع فشرده کرده‌ایم. البته این یعنی بخش‌هایی از شخصیت‌پردازی‌ها سرسری رد شده و معرفی این مرد و صعودش بسیار سطحی است، اما کاری که فیلم انجام می‌دهد این است که مخاطب را با مجموعه‌ای از موسیقی‌های زیبا آشنا می‌کند. از وردی گرفته تا پوچینی، این فیلم به عنوان یک راهنمای مناسب برای مبتدیان عمل می‌کند تا با برخی داستان‌های بزرگ به همراه آریاهای به‌یادماندنیِ هم‌تراز - که همگی توسط خود لانزا اجرا شده‌اند - آشنا شوند. این همیشه پروژه‌ای سخت برای به سرانجام رساندن بود، اما با چاشنی طنز و کلی ارکستراسیون با لباس‌های مجلل، در نهایت تصوری از میزان شهرت و محبوبیت این مرد و کارش به ما دست می‌دهد.
2024-08-06