The Hoodlum
وینسنت لوبک یک تبهکار سابق خشن و جامعه‌ستیز است. خانواده‌اش از فعالیت‌های مجرمانه او بیزارند، اما او در جریان جنایاتش از آن‌ها سوءاستفاده کرده و مورد آزارشان قرار می‌دهد. در نهایت، برادر خودش تصمیم می‌گیرد که او زیاده‌روی کرده و در برابرش بایستد.
سال انتشار: 1951 کارگردان: Max Nosseck ژانر: Crime، Drama، Film-Noir نویسندگان: Sam Neuman، Nat Tanchuck امتیاز: 6.2نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
اوباش دلگیر! فیلم «اوباش» به کارگردانی مکس ناسک و نویسندگی سام نومن و نات تانکاک ساخته شده است. لورنس تیرنی، آلن رابرتز، مارجوری ریوردان، ادوارد تیرنی و لایزا گولم در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی کار دَرِل کالکر است و فیلمبرداری توسط کلارک رمزی انجام شده است. وینسنت لوبک (با بازی ل. تیرنی)، مجرم سابقه‌دار، پس از گذشت پنج سال از محکومیت ده ساله‌اش به جرم سرقت مسلحانه، مشروط آزاد می‌شود. او به خانه مادرش (گولم) و برادرش جانی (ا. تیرنی) می‌رود و در پمپ بنزین خانوادگی برای جانی مشغول به کار می‌شود. اما درست همان‌طور که انتظار می‌رود، با وجود یک بانک در آن سوی خیابان، زمان زیادی طول نمی‌کشد که وینسنت دوباره سراغ کارهای خلاف قدیمی‌اش برود. "مثل این می‌ماند که یک بچه در کارخانه آب‌نبات‌سازی کار کند. اولش هرچه به دستش می‌آید را مزه مزه می‌کند، بعد از مدتی تنها چیزی که لمس می‌کند همان بسته‌بندی‌های نقره‌ای است. بعد از آن هم از آن‌ها خسته می‌شود و به دنبال چیز خاصی می‌گردد - مثل تو!" لورنس تیرنی، آدم‌سخت واقعی، به نرمی در نقش دیگری از یک تبهکار بی‌رحم قرار می‌گیرد، و بازیگر و شخصیت‌پردازی کاملاً با چنین فیلم کم‌بودجه و کوتاهی (۶۱ دقیقه) سازگار هستند. وینسنت برایش مهم نیست که چه کسی را لِه می‌کند، او فقط به بقای خودش اهمیت می‌دهد. او از خانواده و زنان برای پیشبرد اهدافش استفاده می‌کند، و این ویژگی‌های شخصیتی است که به فیلم جذابیت خاصی می‌بخشد. در این میان تهدید جنسی هم وجود دارد که با موسیقی ابهت‌برانگیز کالکر تقویت می‌شود و فضا را برای ما ترسیم می‌کند. خودکشی هم وجود دارد، و البته مثل همیشه قتل و سرقت، بنابراین سازندگان موفق شده‌اند چند خط داستانی خوب را در این اثر یک ساعته بگنجانند، اما با وجود ایده‌های امیدوارکننده زیاد، این بخش‌ها شبیه قطعات کوتاه (وینیت) به نظر می‌رسند و توسعه نیافته‌اند. بازی ضعیف بازیگران اطراف ل. تیرنی کمکی به فیلم نکرده، در حالی که پس‌زمینه‌های پیش‌بینی‌شده ناخالص و تصاویر آرشیوی قدیمی، حس ارزان‌قیمت بودن فیلم را دوچندان می‌کنند. عکاسی رمزی با فیلترهای مناسب تاریک است که البته با داستان همخوانی دارد، اما صحنه کلیدی سرقت توسط ناسک به شکلی ضعیف ساخته شده که بیننده را گیج و ناامید می‌کند. با این حال، هنوز چیزهای زیادی برای طرفداران فیلم‌های جنایی یا نوآر دهه ۵۰ وجود دارد که بتوانند از آن لذت ببرند، و این فیلم برای طرفداران لورنس بزرگ و بدذات یک اثر واجب است، حتی اگر در نهایت فقط یک فیلم پرکننده کوتاه و شوکه‌کننده باشد. ۶/۱۰
2018-11-24