The Blonde Pick-Up
«اسکالی» (Scalli) گانگستری است که از مدیریت کشتی‌گیران زن به عنوان پوششی برای فعالیت‌های غیرقانونی خود از جمله شرط‌بندی، قاچاق مواد مخدر و تن‌فروشی استفاده می‌کند. او به افراد اشتباهی اعتماد می‌کند و در نهایت مجبور می‌شود هم از دست پلیس و هم از دست رئیس مرموز مافیا، «مستر بیگ» (Mr. Big) که ۳۵ هزار دلار به او بدهکار است، فرار کند. در این فیلم کشتی‌گیران واقعی مانند «پیچز پیج» (Peaches Page)، «کلارا مورتنسن» (Clara Mortensen - قهرمان جهان) و «ریتا مارتینز» (Rita Martinez - قهرمان مکزیک) به ایفای نقش پرداخته‌اند.
سال انتشار: 1951 کارگردان: Robert C. Dertano ژانر: Action، Crime، Drama نویسندگان: Robert C. Dertano امتیاز: 1.8نقدها و نظرات
tmdb76622195 (منتقد)
این اثر فوق‌العاده ارزان‌قیمت و بی‌ارزش، داستان شخصی به اسم «پیچز پیج» (Peaches Page) رو روایت می‌کنه؛ یک کشتی‌گیر زن مشتاق که دو تا سینه غول‌پیکرش بهترین بازی رو در کل فیلم ارائه میدن! پیچز پیج (که خود پیچز پیج واقعی نقشش رو بازی می‌کنه) قرارداد کشتی‌ش توسط «اسکالی» (با بازی تیموتی فارل) خریداری میشه؛ یه برگزارکننده خلافکار که از باشگاهش برای شرط‌بندی‌های غیرقانونی استفاده می‌کنه. اسکالی ۳۵ هزار دلار به گانگستر محلی یعنی «مستر بیگ» (با بازی فیل برنارد) بدهکاره و مستر بیگ هم حسابدار اسکالی یعنی «مونک» (با بازی پاول مارتین) رو اجیر کرده تا جاسوسی اسکالی رو بکنه. پیچز عاشق اسکالی چرب‌زبان میشه و نصیحت‌های دوست صمیمی سابقش یعنی «روبی» (با بازی موریل گاردنر) رو نادیده می‌گیره. به اسکالی دستور داده میشه که در کمیته سنا شهادت بده و اون تهدید می‌کنه که مستر بیگ رو لو میده، که این قضیه به یه پایان‌بندی ختم میشه؛ نه یه پایان‌بندی شوکه‌کننده، بلکه صرفاً یه پایان‌بندی سرهم‌بندی‌شده.
این خط داستانی و خرده‌داستان‌ها در واقع فقط بهانه‌هایی هستن برای پر کردن فاصله‌های بین تصاویر کشتی گرفتن زن‌ها؛ و تماشای بالا و پایین پریدن اندام پیچز موقع دویدن، طناب زدن و کار با دستگاه قایقرانی. مسابقات کشتی خنده‌دار و کاملاً تصنعی و تمرین‌شده هستن. اسکالی و نوچه رو اعصابش «جو» (با بازی دان فرارا) بیشترین زمان حضور روی پرده رو دارن، طوری که آدم می‌مونه اصلاً مخاطب باید طرفدار کی باشه! قهرمان‌های واقعی کشتی یعنی «کلارا مورتنسن» و «ریتا مارتینز» هم برای چند خط دیالوگ با اسکالی میان جلوی دوربین و بیننده تازه می‌فهمه که بهترین بازی اون‌ها همون داخل رینگ بوده! فیلم از نظر فنی یه فاجعه تمام‌عیاره. به بازیگر نقش فارل یه میز فسقلی دادن تا پشتش بشینه و تمام کلاهبرداری‌های مالی‌ش رو از اونجا مدیریت کنه. صداهای پس‌زمینه‌ای که موقع مسابقات کشتی شنیده میشه انگار توی حیاط یه مدرسه ابتدایی ضبط شده! هیچ فیلمنامه‌نویسی برای فیلم ثبت نشده و احتمالاً کارگردان/تدوین‌گر فیلم خودش این‌ها رو سرهم کرده. جلسه استماع کمیته سنا که به صورت زنده از رادیو پخش میشه، فقط شامل یه یارو هست که جلوی پرچم آمریکا نشسته. زن‌هایی که توی باشگاه تمرین می‌کنن مستقیماً زل می‌زنن به دوربین!
اگه فتیش شما تماشای تصاویر سیاه‌وسفید از زن‌های میانسال و تپل هست که بی‌حوصله روی تشک غلت می‌زنن و موهای همدیگه رو می‌کشن، پس این فیلم خوراک خودتونه. در غیر این صورت، این یه فیلم درجه ب (B-movie) افتضاحه که خیلی راحت فراموش میشه. این فیلم با کلی اسم دیگه مثل «The Blonde Pick-Up»، «Pin Down Girls» و «Pin Down Girl» و شاید هم بیشتر شناخته میشه.