Santa Fe
پس از جنگ داخلی آمریکا، چهار برادر که برای جبهه جنوب می‌جنگیدند، راهی غرب می‌شوند. شمالی‌ها در حال ساخت راه‌آهن سانتافه هستند و یکی از برادران به آن‌ها می‌پیوندد. سه برادر دیگر که هنوز کینه شمال را در دل دارند، به گروهی ملحق می‌شوند که تلاش می‌کنند مانع از تکمیل راه‌آهن شوند. برادری که در راه‌آهن کار می‌کند تلاش می‌کند تا برادرانش را از دردسر دور نگه دارد، اما تلاش‌هایش بی‌نتیجه می‌ماند و در نهایت مجبور می‌شود به گروه تعقیب‌کنندگانی بپیوندد که به دنبال آن‌ها هستند.
سال انتشار: 1951 کارگردان: Irving Pichel ژانر: Western نویسندگان: Kenneth Gamet، Donald G. Payne، Louis Stevens امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
کاپیتان کنفیلد مرد جنگه، اینو من باید بهتر از هر کسی بدونم. فیلم «سانتافه» رو ایروینگ پیشل (Irving Pichel) کارگردانی کرده و کنت گامت (Kenneth Gamet) فیلمنامه‌ش رو از روی رمان جیمز مارشال (James Marshall) و داستانی از لوئیس استیونز (Louis Stevens) اقتباس کرده. بازیگرای اصلیش راندولف اسکات (Randolph Scott)، جنیس کارتر (Janis Carter)، پیتر ام. تامپسون (Peter M. Thompson)، جروم کورتلند (Jerome Courtland) و جان آرچر (John Archer) هستن. این اثر یه محصول تکنی‌کالره که فیلمبرداریش رو چارلز لاتون جونیور (.Charles Lawton Jr) انجام داده. داستان فیلم بعد از جنگ داخلی آمریکا اتفاق می‌افته و اسکات رو در نقش بریت کنفیلد (Britt Canfield) نشون میده؛ یکی از چهار برادر جنوبی سابق که برای شروع یه زندگی جدید راهی غرب میشن. در حالی که بریت یه کار نون و آب‌دار و قانونی توی راه‌آهن سانتافه پیدا می‌کنه، برادراش به سمت خلاف کشیده میشن. یه وسترن معمولی که با چندتا صحنه اکشن خوب و یه فیلمنامه چفت‌وبست‌دار جون گرفته. فیلم از همون اول سرگرم‌کننده‌ست و داستانش رو بر پایه کینه‌های به‌جامونده از جنگ داخلی پیش می‌بره. راندولف اسکات مثل همیشه در نقش یه قهرمان تودار و محکم ظاهر میشه که باید با انواع و اقسام چالش‌ها دست‌وپنجه نرم کنه؛ چالش‌هایی از طرف سرخ‌پوست‌ها، شرکت‌های رقیب و حتی برادرای خودش! بازی بقیه بازیگرای دور و بر اسکات خیلی معمولی و متوسطه، هرچند نمک فیلم که توسط بیلی هاوس (Billy House) و اولین هولاند (Olin Howland) تامین میشه واقعاً چسبید. البته اگه مناظر چشم‌نوازتر و بزرگ‌تری توی کادر دوربین بود، فیلم جذاب‌تر هم می‌شد. در کل، تماشای این فیلم رو به طرفدارای ژانر وسترن پیشنهاد می‌کنم، هرچند از اون فیلمایی نیست که بخواید چند بار تماشاش کنید. نمره: ۶ از ۱۰.
2019-11-25CinemaSerf (منتقد)
با شکست نهایی در جنگ داخلی آمریکا، چهار برادر خانواده «کنفیلد» (Canfield) هر کدوم راه خودشون رو میرن. یکی از اونا به اسم «بریت» (Britt) با بازی راندولف اسکات، مهندس راه‌آهنه و سر از پروژه ساخت مسیر سانتافه در نیومکزیکو درمیاره که رئیسش مهندس «بکستر» (Baxter) با بازی وارنر اندرسون هست. در همین حال، بقیه برادراش هنوز کینه یانکی‌ها (شمالی‌ها) رو به دل دارن و به گروهی ملحق میشن که با ساخت راه‌آهن مخالفن؛ کارشون هم شده دستبرد زدن و قطار زدن. «بریت» دلش نمیاد به برادراش خیانت کنه، اما از طرفی هم به «جودیت» (Judith) با بازی جنیس کارتر علاقه‌مند شده؛ دختری شکاک که پدرش در جنگ برای ارتش شمال کشته شده. حالا بریت باید خیلی دست‌به‌عصا راه بره تا جودیت فکر نکنه اون جاسوس برادراشه. این ایده تا یه جایی خیلی خوب جواب میده و سختی‌های کار این پیشگامان صنعت راه‌آهن رو نشون میده. اونا علاوه بر رقبای تجاری، باید با زمین‌دارهای طماع، آپاچی‌های خشمگین و کلی مانع طبیعی مثل کوه و رودخونه و دشت‌های پهناور دست‌وپنجه نرم می‌کردن. اما متاسفانه به نظرم داستان در اواخر فیلم راهش رو گم می‌کنه؛ وفاداری شخصیت‌ها بیش از حد به چالش کشیده میشه و پایان‌بندی فیلم هم به جای اینکه پرهیجان باشه، خیلی بی‌رمق تموم میشه. اسکات هیچ‌وقت بازیگر محبوب من نبوده، اما معمولاً وقتی یه نقش مقابل قوی جلوش بازی می‌کرد، می‌تونست گلیم خودش رو از آب بکشه. اینجا متاسفانه شخصیت منفیِ درست‌وحسابی نداریم و بیشتر با یه ملودرام خانوادگیِ پر از تضاد طرفیم که جای خالی بازیگرایی مثل باربارا استانویک یا جیمی استوارت توش حسابی به چشم میاد. در کل ارزش یه بار دیدن رو داره، ولی فیلم فوق‌العاده‌ای نیست.
2026-02-01