Tomahawk

CinemaSerf (منتقد)

«قول‌های مرد سفیدپوست روی آب نوشته می‌شوند.» این دیدگاه رئیس کهنه‌کار قبیله سوئو (Sioux) است که دیگر از وعده‌های دروغین آن‌ها خسته شده؛ وعده‌هایی که سعی دارند هم‌زمان با ساختن قلعه‌های بیشتر و بیرون راندن مردمش از سرزمین اجدادی‌شان، اوضاع را آرام جلوه دهند. «بریجر» (Van Heflin) توسط سرهنگ منصف «کَرینگتون» (Preston Foster) به خدمت گرفته شده تا تلاش کند ساخت قلعه جدید را تسهیل کند. او یک همسر از قوم شایان دارد و توسط «رد کلود» شناخته شده و مورد اعتماد است، بنابراین موفق می‌شود رضایت بی‌رغبت آن‌ها را جلب کند، به این شرط که هیچ‌کس از هیچ‌یک از دو طرف به دیگری آسیبی نرساند. «ستوان دانسی» (Alex Nicol)، جوان مغرور و دردسرساز، اهمیت چندانی به ظرافت‌های معاهده آن‌ها نمی‌دهد و وقتی به جوانی که فکر می‌کرد قصد دارد اسبی را بدزدد تیراندازی می‌کند، همه‌چیز به هم می‌ریزد. آیا «بریجر» می‌تواند قبل از اینکه جهنم به پا شود، نوعی آتش‌بس برقرار کند؟ هفلین (Heflin) با پرواز تیرها همه‌چیز را به خوبی سرپا نگه داشته و داستان عمق بیشتری دارد که دوگانگی «مرد سفیدپوست» را نشان می‌دهد؛ جایی که توسعه بی‌پایان و تعصباتش بستر مناسبی برای درگیری با مردان قبیله‌ای فراهم می‌کند که واقعاً فقط می‌خواستند مثل اجدادشان به کار خودشان برسند. فیلم در انتها کمی افت می‌کند، اما هنوز به اندازه کافی اکشن دارد تا برای هشتاد دقیقه شما را سرگرم نگه دارد و شاید بتوانید حضور اولیه راک هادسون (Rock Hudson) را هم در آن تشخیص دهید.