Warpath
جان ویکرز (John Vickers) بالاخره یکی از سه مردی را که معشوقه‌اش را به قتل رسانده بودند، پیدا می‌کند. تبهکار پیش از مرگ اعتراف می‌کند که همدستانش به سواره‌نظام پیوسته‌اند. ویکرز که خودش افسر سابق است، پس از نجات مالی کوئید (Molly Quade) زیبا از دست سرجوخه اوهارا (Sergeant O'Hara) ماجراجو، به سواره‌نظام می‌پیوندد؛ سرجوخه‌ای که قصد آزار دادن این نیروی تازه را دارد. پس از حوادث نبرد با سرخ‌پوستان سیو (Sioux)، ویکرز تقریباً مطمئن می‌شود که اوهارا یکی از همان قاتلان است. اما آیا می‌تواند میل به انتقام را با وفاداری به ارتش آشتی دهد؟
سال انتشار: 1951 کارگردان: Byron Haskin ژانر: Western نویسندگان: Frank Gruber امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
_**یک وسترن نقص‌دار اما فوق‌العاده در مورد تقابل سواره‌نظام و سرخ‌پوستان از اوایل دهه ۵۰**_
یک افسر سابق و انتقام‌جو (با بازی ادموند اوبرین / Edmond O’Brien) به هنگ هفتم سواره‌نظام می‌پیوندد تا کسانی را که سال‌ها پیش مسئول مرگ همسرش بودند پیدا کند؛ همه‌چیز به یک رویارویی با قبیله سیو و حوادث حول و حوش فاجعه لیتل بیگهورن ختم می‌شود. فورست تاکر (Forrest Tucker) نقش سرجوخه، پلی برگن (Polly Bergen) نقش معشوقه و دین جگر (Dean Jagger) نقش پدر مغازه‌دار او را بازی می‌کنند. جیمز میلیکان (James Millican) هم خیلی باورپذیر نقش ژنرال کاستر را ایفا می‌کند.
داستان فیلم «مسیر جنگ» (۱۹۵۱) توسط نویسنده‌اش فرانک گروبر از رمان «شیپورها در بعدازظهر» نوشته ارنست هایکاکس کش رفته شده؛ رمانی که یک سال بعد از این فیلم، یک وسترن استودیویی و ضعیف‌تر از روی آن ساخته شد (جالب اینجاست که تاکر در آن فیلم هم دقیقاً همین نقش را داشت).
اوبرین قطعاً کارش را انجام می‌دهد، اما می‌شود گفت برای این نقش مناسب نیست، چون زیادی تپل است؛ در حالی که این نقش کسی با استایل قوی کرک داگلاس یا ابهت جان وین را می‌طلبید. یکی دیگر از مشکلات، طرز گفتار قدیمی بازیگرهاست که دیالوگ‌های کاملاً فیلم‌نامه‌ای‌شان را خیلی خشک و پشت سر هم ادا می‌کنند و اصلاً طبیعی به نظر نمی‌رسد.
اما اگر بتوانید با این قضیه کنار بیایید، با یک وسترن قدیمی عالی طرفید که هرچی جلوتر می‌رود بهتر می‌شود و حتی از وسترن‌های معروف سواره‌نظامی فورد که درست قبل از این فیلم اکران شدند، سرتر است. فیلم هم در بخش درام انسانی و هم در اکشن فوق‌العاده عمل می‌کند.
عنوان «مسیر جنگ» یک کاربرد دوگانه دارد؛ چون هم شخصیت اصلی و هم سرخ‌پوستان سیو در مسیر جنگ هستند، و البته هر دو هم حق دارند. صحبت از سیو شد، تهیه‌کننده‌ها از سرخ‌پوستان واقعی بومی آمریکا (به جز معاون رئیس قبیله که جان منسفیلد / John Mansfield نقشش را بازی کرد) و همچنین لوکیشن‌های واقعی نزدیک به رویدادهای تاریخی (که در ادامه آمده) استفاده کردند. علاوه بر این، پلی برگن در دوران اوجش واقعاً زیبا بود.
تعجب می‌کنم که چرا «مسیر جنگ» این‌قدر گمنام مانده. احتمالاً به خاطر همین مشکلاتی است که اشاره کردم، اما این ایرادات آن‌قدر بزرگ نیستند که یک وسترن قدیمی جذاب و پرمحتوا را خراب کنند؛ فیلمی آن‌قدر جاندار که راحت می‌توانست نیم ساعت دیگر هم ادامه داشته باشد. این فیلم قطعاً وارد لیست وسترن‌های محبوب من می‌شود.
زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه است و در منطقه بیلینگز بزرگ در جنوب شرقی مونتانا، از جمله شهرستان یلوستون و رزرویشن کروو فیلم‌برداری شده.
نمره: A-