Androcles and the Lion

CinemaSerf (منتقد)

به نظرم چارلز ارسکین در این اقتباس سرگرم‌کننده از کمدی جرج برنارد شاو بسیار خوب عمل کرده است. «آندروکلس» (با بازی آلن ینگ) که از دست همسر سلطه‌گرش «مِگائرا» (السا لانچستر) فرار کرده، شیری را در بیابان پیدا می‌کند که خاری در پنجه دارد. او با وجود اینکه از ترس قالب تهی کرده، خار آزاردهنده را بیرون می‌کشد و شیر فرار می‌کند. کمی بعد، او خودش را به عنوان زندانی رومی‌ها تحت فرماندهی ویکتور ماتور می‌یابد. او در حال جمع‌آوری مسیحیان برای سیرک بزرگ امپراتور است و «لاوینیا» (ژان سیمونز) را از قبل دستگیر کرده و به زودی «فروویوس» خشن (رابرت نیوتن) را هم در مسیر سفرشان به روم به آن‌ها اضافه می‌کند. در طول مسیر، کمی درباره قدرت ایمان هر کدام از آن‌ها به عیسی و به امپراتور پی می‌بریم و تا زمانی که به بخش‌های حساس ماجرا می‌رسیم، مشخص می‌شود که وفاداری‌ها در سمتِ دوم کمی رنگ‌باخته است. به نظرم این بهترین اثر جرج برنارد شاو است. طنز داستان نسبتاً پیوسته است، هرچند همیشه باعث خنده با صدای بلند نمی‌شود، اما بازی نیوتن به خوبیِ هر نقش دیگری در کارنامه بازیگری قوی و شخصیت‌پرداز اوست. همچنین باید به پاس زحمات ینگ کلاه از سر برداشت که توانسته گروهی از بازیگران بااستعداد و باتجربه را دور هم نگه دارد تا یک اثر صد دقیقه‌ای تاریخی مفرح، تأمل‌برانگیز و قطعاً لذت‌بخش را با موسیقی به‌واقع شاداب فردریک هلندر ارائه دهند. این فیلم خیلی سرگرم‌کننده است و کاملاً ارزش دیدن دارد تا ببینید چطور می‌توان با یک داستان قوی و بازیگرانی که کارشان را بلدند، شاهکار خلق کرد.