Diplomatic Courier

Diplomatic Courier

مایک کلز (Mike Kells)، پیک وزارت امور خارجه، پس از اینکه موفق نمی‌شود بسته‌ای را از یکی از همکارانش تحویل بگیرد، سر از تریسته، کانون التهابات پس از جنگ درمی‌آورد. پلیس نظامی از ورود او به ماجرا استقبال می‌کند، اما اوضاع کمی سخت می‌شود. بالاخره او فقط یک پستچی است.

سال انتشار: 1952 کارگردان: Henry Hathaway ژانر: Crime، Drama، Film-Noir نویسندگان: Casey Robinson، Liam O'Brien، Peter Cheyney امتیاز: 6.8

راهنمای والدین Diplomatic Courier

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 6

"مایک" (تایرون پاور - Tyrone Power) یک پیک وزارت امور خارجه آمریکا است که به یک مأموریت معمول اما خطرناک به تریسته فرستاده می‌شود تا با مسافری در قطار قرار بگذارد، سپس یک سند مهم را تحویل گرفته و به کشور بازگرداند. البته که شوروی‌ها هم به دنبال این معامله هستند و وقتی همه‌چیز به هم می‌ریزد، "مایک" خود را درگیر ماجرایی بسیار خطرناک‌تر از هر چیزی که تا به حال تجربه کرده می‌بیند. او اکنون باید به فرمانده نظامی جدیدش "کلنل کاگل" (استیون مک‌نالی - Stephen McNally) و گروهبان زیرک‌اش "گلوادا" (با بازی پرانرژی کارل مالدن - Karl Malden) گوش فرا دهد، چرا که باید بفهمد کدام‌یک از دو زن داستان یعنی "ژانین" (هیلدگارد کف - Hildegard Knef) یا "جون" (پاتریشیا نیل - Patricia Neal) ممکن است در این درام جاسوسیِ پر از پیچ‌وخم دست داشته باشند یا نه. به نظرم معما در این فیلم کمی جای کار داشت. اتفاقات تصادفی در یک بارِ شراب خیلی غیرقابل‌باور رخ می‌دهند و از آنجا به بعد احساس کردم حس تعلیق و خطر فیلم تا حدی زیر سوال رفت. با این حال، هنری هاتاوی (Henry Hathaway) به خوبی از این بازیگران کاربلد استفاده می‌کند تا فضایی از بی‌اعتمادی و خطر خلق کند که در آن هیچ‌کس مطمئن نیست چه کسی قابل اعتماد است و چه کسی ممکن است از پشت به شما خنجر بزند. قطارها هم معمولاً وسایل نقلیه خوبی برای فیلم‌های دلهره‌آور هستند؛ حرکت قطار، واگن‌های کم‌نور و صدای جیرجیر ریل‌ها همگی به افزایش حس تنش در نزدیکی لحظه افشای راز کمک می‌کنند. شاید اگر متوجه آن سرنخ بزرگ در همان ابتدا نشوید، بتوانید ارتباط بیشتری با این فیلم دلهره‌آورِ با ریتم مناسب برقرار کنید.

2023-11-11