The Marrying Kind

The Marrying Kind

فلورنس و چت کیفر ازدواج پرماجرایی داشته‌اند. قاضی در جریان دادگاه طلاق، آن‌ها را تشویق می‌کند تا روزهای خوبی را که با هم داشته‌اند به خاطر بیاورند، به این امید که زندگی مشترکشان نجات پیدا کند.

سال انتشار: 1952 کارگردان: George Cukor ژانر: Comedy، Drama نویسندگان: Ruth Gordon، Garson Kanin امتیاز: 6.9

راهنمای والدین The Marrying Kind

نقدها و نظرات

talisencrw (منتقد)

امتیاز: 9

بهترین ویژگی پکیج ۸ عددی «عاشقانه‌های کلاسیک» میل کریک که اخیراً خریدم (اگرچه قبلاً دو تا از آن‌ها را از پکیج ۵ عددی ریتا هیورثِ میل کریک داشتم - قیمتشان ارزان بود، بنابراین خیلی غر نزدم، توجه داشته باشید) این است که سه فیلم دیگر از نه فیلمِ جودی هالیدی (Judy Holliday) را قبل از مرگ نابهنگامش در سن ۴۳ سالگی بر اثر سرطان پستان به من ارائه داد. من قبلاً عاشق بازی او در «دنده آدم»، «پفت»، «کادیلاک طلای خالص» و البته نقش اسکارآفرینش -در میان رقابت بسیار تنگاتنگ- در «متولد دیروز» بودم، اما این فیلم یک تغییر مسیر به شدت دراماتیک برای یکی از محبوب‌ترین بازیگران زن آمریکایی من بود که به‌خاطر لمس‌های کمدی‌اش شناخته می‌شود. هیچ اسپویلری نمی‌دهم، اما وقتی او بعد از تحمل یک فاجعه خاص فرو می‌پاشد، واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد، و این اثری به شدت کمتردیده شده و دست‌کم‌گرفته‌شده است. می‌دانم که جورج کیوکر (George Cukor) کارگردان، انتقادات زیادی را متحمل می‌شود چون اساساً به عنوان یک «کارگردان زنانه» در نظر گرفته می‌شد، و حتی به خاطر بحث با تهیه‌کننده‌اش از فیلم «بر باد رفته» کنار گذاشته شد، اما او واقعاً بلد بود چگونه یک سکانس عالی خلق کند، به خصوص وقتی فیلمنامه خوبی به او داده می‌شد - من فیلم‌هایی را که از گارسون کانین (Garson Kanin) دیده‌ام دوست دارم، چه با همسرش روث گوردون (Ruth Gordon) (که بیشتر به عنوان زن نقش اصلی در کالت کلاسیک «هارولد و ماد» شناخته می‌شود) و چه بدون او - و این قطعاً فیلم خوبی بود. فیلم قطعا مستحق بازنگری معاصر است. فیلم به همان اندازه خوب است.

2016-05-03

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

جودی هالیدی در اینجا در قالب همسر دادخواه «فلوری» که به دنبال طلاق از همسرش «چت» (آلدو ری) است، فرم خوبی دارد. آن‌ها در میان کشمکش‌های حقوقی در برابر یک قاضی هستند که روز به پایان می‌رسد، و او (مَدج کندی) وکلا را مرخص می‌کند و این زوج را می‌نشاند. آیا واقعاً همه‌چیز غیرقابل جبران است؟ این سوال باعث می‌شود آن‌ها به یاد بیاورند که چگونه با هم آشنا شدند، عاشق شدند و چه چیزی آن‌ها را به وضعیت فعلی‌شان کشانده است. این سفر در کوچه پس کوچه‌های خاطراتشان است که در اینجا به خوبی جواب می‌دهد. نه، حدس نمی‌زنم خطر خیلی بزرگی در کار باشد، اما یک شیمی متمایز بین این دو وجود دارد در حالی که ما تماشا می‌کنیم زندگی‌شان به شکلی جذاب و اغلب کاملاً سرگرم‌کننده آشکار می‌شود. جورج کیوکر سختی‌ها و رنج‌های زندگی زناشویی آن‌ها را به خوبی به تصویر می‌کشد. ماهیت بی‌خطر زندگی ساده خانوادگی، ورود (و تسلط) بچه‌هایشان - همه‌چیزهایی که بیشتر مردم به عنوان یک واحد خانواده روز به روز درک می‌کنند. این یک تراژدی است که این زوج را در مسیرهای ریلی متفاوتی قرار می‌دهد و باز هم این موضوع بسیار قابل باور ارائه شده است. ما از جزئیات معاف هستیم و هیچ‌یک از شخصیت‌ها به رفتارهای جنون‌آمیز، الکلی و کج‌خلقی‌های نمایشی که اغلب پناهگاه نویسندگان و کارگردانان هنگام بروز تروما است، نزول نمی‌کنند. یک سکانس کوچک بسیار لمس‌کننده با هالیدی وجود دارد که آهنگی را با یوکللی می‌خواند که احساسات این فیلم را خلاصه می‌کند و من کاملاً از آن لذت بردم.

2024-02-06