The Miracle of Our Lady of Fatima

CinemaSerf (منتقد)

خیلی جالبه که این داستان از پرتغالِ پس از انقلاب، کلیسا رو به عنوان سنگر آزادی نشون می‌ده، در حالی که دقیقاً یک نسل قبلش، نماد کنترل دولتی و سلطه جزم‌گرایانه بود! اگرچه این چرخ حداقل از نظر حکومت چرخیده، اما مردم کشاورز همچنان به ایمان اجدادشون وفادار موندن، البته نه اون‌قدر وفادار، و به همین خاطر بانویی بر سه کودک خردسال ظاهر میشه که به غاری خلوت در نزدیکی روستاشون فاطیما سر می‌زنن. اون نارضایتی خدا از بندگانش رو منتقل می‌کنه و می‌گه اون‌ها باید رنج بکشن تا بخشی از گناهان بشریت پاک بشه. این بچه‌ها با اشتیاق قبول می‌کنن، اما وقتی خبر مشاهداتشون پخش میشه، کلیسای محلی مشکوک میشه و پدر و مادرها نگرانن که حکومت استبدادی از ادعاشون باخبر بشه. در واقع، چیزی که در ادامه پیش میاد، نبرد این بچه‌های بی‌گناه با طیف وسیعی از مردمیه که چه از نظر ایدئولوژیک و چه سیاسی از دیدار ادعاشده‌ی مریم مقدس خوششون نیومده. ژیلبرت رولاند ستاره‌ی فیلمه، اما این سه تا کودک خردسالن که ستاره‌های واقعی داستانن. باورهای آروم و آسیب‌پذیری‌شون تناقض تلخی با اراده‌شون برای پایبندی به حقیقت داره - هرچقدر هم که اون حقیقت دردسرساز یا حتی خشونت‌آمیز باشه. مردم تا حد زیادی ناامیدن و به همین خاطر خیلی زود به یک معجزه‌ی وعده‌داده‌شده دل می‌بندن - اما آیا این معجزه رخ میده یا این سه تا بچه فقط داستان‌بافی می‌کنن؟ فیلم تصویربرداری خوبی داره و موسیقی کرال شورانگیزی روند کند پلات رو همراهی می‌کنه. بر اساس رویدادهای واقعی ساخته شده که به ادعاهایی که هرگز قابل اثبات نبودن ولی قطعا مرهم و تسلی‌بخش مردمی بودن که رویای جمهوری جدیدشون فقط باعث شده بود افراد جدیدی با کینه‌ها و خصومت‌های متفاوت بر اون‌ها مسلط بشن، کمی جذابیت می‌بخشه. البته که فیلم احساسی هست و نگاهی خیلی لطیف به مذهبی بودن داره، اما من هم مثل هر آدم دیگه‌ای بدبینم و با این حال برام جالب بود که نشون می‌داد چرا بعضی آدم‌های کاملاً باهوش چنین باورهایی دارن.