Ruby Gentry

CinemaSerf (منتقد)

جنیفر جونز (Jennifer Jones) در نقش «روبیِ» جذاب اما در واقع کاملاً سمّی، بسیار خوب ظاهر شده است. او از منطقه «مردابی» شهر آمده اما آرزوی پیوستن به طبقه متوسط این جامعه در کارولینای شمالی را دارد. یک اتفاق ناگوار و به دنبال آن آشنایی تصادفی با «لتیِ» (Letty) مهربان و دلسوز اما بیمار (با بازی جوزفین هاچینسون)، باعث می‌شود او اولین قدم را در این راه بردارد. او قرار است در خانواده ثروتمند «گنتری» اقامت گزیند و در کنار همسرش «جیم» (کارل مالدن) به مراقبت از حامی جدیدش کمک کند. همان‌طور که او شکوفا می‌شود، توجه بیشتر افراد و به‌ویژه «بویک» (چارلتون هستون) را به خود جلب می‌کند. بویک رویاهایی دارد، اما نمی‌تواند با «جیمِ» حالا بیوه‌شده رقابت کند که تصمیم می‌گیرد با روبی ازدواج کند. اینجاست که غرور و تکبر دوستان دوروی آن‌ها سر برمی‌آورد؛ احساساتی که وقتی فاجعه‌ای دریایی رخ می‌دهد و او را در برابر تقریباً همه اهالی شهر قرار می‌دهد، حتی برادر بی‌رحمش «جوئل» (جیمز اندرسون)، بدتر هم می‌شود. انتقام شاید کار خدا باشد، اما «روبیِ» حالا ثروتمند و قدرتمند به خوبی از عهده گرفتن انتقام زیادی از خودش برمی‌آید، حتی از «بویک» - اما آیا بویک ممکن است همان یک نفری باشد که انتقام گرفتن از او برایش خیلی بزرگ است؟ سه بازیگر اصلی نقش اول به خوبی با هم کار می‌کنند و داستانی بسیار قرص و محکم می‌سازند که در عرض هشتاد دقیقه درامِ عمدتاً دور از احساسات، ماجراهای زیادی را جای می‌دهد. من پایان فیلم را خیلی دوست نداشتم، اما حدس می‌زنم غیرقابل پیش‌بینی بود و احتمالاً تنها راهی بود که این داستانِ به دست آوردن ثروتی توخالی می‌توانست به شکلی واقع‌بینانه به پایان برسد. ارزش یک بار دیدن را دارد.