Botany Bay

CinemaSerf (منتقد)

بعد از فوت والدینش بر اثر طاعون، «تالنت» آمریکایی (با بازی آلن لاد) برمی‌گرده به خاک مادری، ولی گیر یه وکیل ارث و میراث کلاهبردار می‌افته و کارش به جایی می‌کشه که به جرم دزدیدن پول‌های خودش محکوم می‌شه! اون زمان هم که حکم تبعید حسابی رو بورس بود، واسه همین می‌ندازنش تو کشتی «کاپیتان گیلبرت» (با بازی جیمز میسون) و سفر هشت‌ماهه‌شون به نیو ساوت ولز شروع می‌شه. وسط راه، خیلی زود معلوم می‌شه جناب گیلبرت انگار دریانوردی رو پیش کاپیتان بلایِ معروف یاد گرفته؛ بنابراین وقتی تالنتِ جوون و سر‌به‌راه با یه دختر مرموز به اسم «سالی» (پاتریشیا مدینا) صمیمی می‌شه، کینه میزبانش رو به جون می‌خره و بعد از یه فرار ناموفق، رسماً می‌ره تو لیست سیاه. با اینکه یه کم سررشته پزشکی داره و کشتی هم جراح نداره، مگه چقدر شانس داره که زنده به اون سر دنیا برسه تا بتونه ماجرا رو برای فرماندار (سر سدریک هاردویک) توضیح بده؟

میسون در نقش این افسر حسود و ترسناک حسابی رو فرمه و مدینا هم با اون نگاه‌های تا حدی شیطانیش خوب از پس نقش براومده، اما آلن لاد... دقیقاً مثل تیرک چوبی کشتی بی‌روح و چوبیه! قیافه‌ش کاملاً به بازیکن‌های فوتبال آمریکایی می‌خوره، اما از نظر بازیگری و حضور جلوی دوربین، به اندازه یه موش‌خرمای مرده جذابیت داره! داستان فیلم یه ماجراجوییِ کاملاً قابل پیش‌بینی و اپیزودیکه، ولی تا وقتی همه‌چیز روی آبه حسابی سرگرم‌کننده‌ست؛ البته قبل از رسیدن به پایانی که خیلی هول‌هولکی جمع شد و به نظرم کل فیلم رو خراب کرد. با این حال، اتفاق تو فیلم زیاده—حتی صحنه مجازات وحشتناکِ کِشیدن به زیر کَلَک کشتی هم داریم—و تا دلتون بخواد آدم‌ها تیر می‌خورن، غرق می‌شن یا تو سرشون کوبیده می‌شه، واسه همین ارزش یه بار دیدن رو داره.