The Charge at Feather River

John Chard (منتقد)

اینجا خبری از سربازهای ترگل‌ورگل و منظم نیست. فیلم The Charge at Feather River به کارگردانی گوردون داگلاس و نویسندگی جیمز آر. وب ساخته شده. بازیگرانی مثل گای مدیسون، فرانک لاوجوی، هلن وستکات، ورا مایلز، دیک وسون، آنسلو استیونز، استیو برودی، نویل برند و جیمز براون در آن حضور دارند. فیلم به‌صورت ۳ بعدیِ Natural Vision و با تکنولوژی وارنرکالر فیلمبرداری شده، موسیقی متنش کار مکس اشتاینر است و فیلمبرداری فوق‌العاده‌اش را جی. پِوِرل مارلی انجام داده.

جوخه بازداشتگاه نظامی؛ فوق‌العاده است! از آن دست وسترن‌هایی است که اگر در بچگی می‌دیدید، یک دل نه صد دل عاشق این ژانر می‌شدید. همه چیز دارد: اکشن کلاسیک و استانداردِ «کابوی‌ها علیه سرخ‌پوست‌ها» برای سرگرم کردن کم‌سن‌وسال‌ها، و شخصیت‌پردازی‌های حساب‌شده و سطح‌بالا برای اینکه بزرگ‌ترهای فیلم‌باز هم حسابی لذت ببرند. خط داستانی در سال‌های بعد خیلی تکراری شد؛ جایی که چندتا خلافکار و ناخلف (اینجا هم شرورهای بازداشتگاه ارتش) آموزش می‌بینند و به یک مأموریت انتحاری فرستاده می‌شوند. مأموریتشان هم این است که دو خواهر سفیدپوست را که سال‌ها پیش توسط شاین‌ها به اسارت گرفته شده‌اند، نجات دهند. تنش و درگیری‌های بین افراد گروه حسابی موج می‌زند، چون مردانی که در جنگ داخلی در جبهه‌های مخالف هم جنگیده‌اند، حالا باید در قالب یک تیم واحد عمل کنند. از طرفی رقابت شدیدی هم بین دو نفر سرِ یک زن وجود دارد و طبیعتاً چند آدم غیرقابل پیش‌بینی و کله‌خراب هم در گروه هستند.

ماجرا زمانی هیجان‌انگیزتر می‌شود که آن دو زن نجات پیدا می‌کنند و حالا گروه باید تلاش کند تا با کل قبیله شاین که پشت سرشان در تعقیبند، خودش را به قلعه برساند. خواهر بزرگ‌تر از نجات پیدا کردنش خوشحال و شاکر است، ولی خواهر کوچک‌تر اصلاً راضی نیست، چون کاملاً با سبک زندگی شاین‌ها خو گرفته و قرار بوده با رئیس قبیله، تاندر هاوک، ازدواج کند. همین موضوع اوضاع داخل گروه را بحرانی‌تر می‌کند، چون خواهر کوچک‌تر هر کاری از دستش برمی‌آید برای خرابکاری در مأموریت انجام می‌دهد، در حالی که خواهر بزرگ‌تر نگران این است که بعد از فاش شدن گذشته‌اش جامعه چه رفتاری با او خواهد داشت. البته که رابطه‌ای هم بین او و لیدر گروه شکل می‌گیرد. با این حال، خط داستانی عاشقانه فیلم بسیار عالی و پخته نوشته شده و اصلاً لوس و زننده نیست. طنز به‌اندازه و به‌جایی هم در فیلم هست که خیلی خوب جواب می‌دهد، صحنه‌های اکشن توسط داگلاسِ کاربلد عالی کارگردانی شده و مدیسون هم نقش رهبر گروه را عالی درآورده. حضور برند و برودی در نقش‌های مکملِ آدم‌های سرسخت و بدقلق هم یک انتخاب بی‌نقص بوده است.

یک اثر وسترن بسیار دلپذیر و رضایت‌بخش است و کاملاً مشخص است چرا در زمان اکران حسابی در گیشه ترکاند. مسلماً ترفند سه‌بعدی بودن، جذابیت بزرگی برای جذب مخاطب بوده، به‌خصوص که کلی صحنه مخصوص برای ذوق‌مرگ شدن تماشاگر با افکت‌های سه‌بعدی طراحی شده است. اما فیلم آن‌قدر قوت دارد که حتی به‌صورت دوبعدی هم روی پای خودش بایستد؛ یک ادای دین جانانه به دوران طلایی وسترن‌ها در دهه ۵۰. موسیقی اشتاینر و فیلمبرداری بی‌نظیر مارلی از لوکیشن‌های کالیفرنیا هم نگفته پیداست که چقدر به فیلم جلا داده‌اند. فرض کنید The Searchers (جویندگان) را با Major Dundee (سرگرد داندی) ترکیب کنید، چیزی که گیرتان می‌آید دقیقاً حال‌وهوای این فیلم است. برای طرفداران وسترن شدیداً پیشنهاد می‌شود. امتیاز: ۸ از ۱۰.