Kansas Pacific
در آستانه جنگ داخلی آمریکا (پس از جدایی ایالت‌های جنوبی)، خرابکاران جنوبی تلاش می‌کنند مانع از احداث خط راه‌آهنی شوند که کانزاس را به مناطق مرزی متصل می‌کند؛ در این میان، کاپیتان نلسون از سوی ارتش فرستاده می‌شود تا جلوی آن‌ها بایستد. با پیشروی ریل‌ها به سمت غرب، نلسون نه تنها باید با خرابکاری‌های روزافزون و خشونت‌بار دست‌وپنجه نرم کند، بلکه درگیر رابطه‌ای عاشقانه با باربارا، دختر زیبای سرکارگر، نیز می‌شود.
سال انتشار: 1953 کارگردان: Ray Nazarro ژانر: Western نویسندگان: Daniel B. Ullman امتیاز: 5.8نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
ساخته شده با گلوله، دینامیت و میخ‌های آغشته به خون! فیلم Kansas Pacific به کارگردانی ری نازارو و نویسندگی دانیل بی. اولمن ساخته شده است. استرلینگ هایدن، ایو میلر، بارتون مک‌لین، هری شنون، تام فادن و رید هادلی در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. اثری از سینه‌کالر با موسیقی آلبرت سندرای و فیلمبرداری هری نویمن.
«در سال‌های پیش از جنگ داخلی آمریکا، 'کانزاس خونین' از درون دوپاره شده بود. کانزاس به عنوان یک ایالت مرزی — که قانوناً به هیچ سمتی متعهد نبود — تقریباً توسط دو جناح خشن به مرز نابودی کشیده شده بود. راه‌آهنی به سمت غرب در حال ساخت بود. برای کنفدراسیون که به سرعت در حال شکل‌گیری بود، تکمیل این خط می‌توانست مرز بین شکست و پیروزی باشد، زیرا به شاهرگ حیاتی پایگاه‌های نظامی اتحادیه در غرب تبدیل می‌شد. از این رو، برخی گروه‌های جنوبی اقدامات شدیدی انجام دادند تا از اتمام ساخت راه‌آهن کانزاس پاسیفیک جلوگیری کنند. از طرف دیگر، منافع شمالی‌ها نیز ایجاب می‌کرد اقدامات مشابه‌ای برای تکمیل آن انجام دهند. همه این‌ها قبل از هرگونه اعلان رسمی جنگ رخ داد، بنابراین هیچ‌یک از دو طرف در اعمال خشونت‌آمیز خود توجیه قانونی نداشتند.»
این فیلم روایتی تخیلی است که مطمئناً مورخان را شاکی می‌کند، اما با در نظر گرفتن ابعاد جمع‌وجورش، فیلمی واقعاً سرگرم‌کننده و تر‌و‌تمیز است. سال ۱۸۶۰ است و هایدن در نقش یک مهندس مخفی ارتش ظاهر می‌شود که فرستاده شده تا مطمئن شود راه‌آهن ساخته می‌شود. کار راحتی نیست چون ساخت خط با حملات خرابکارانه شورشیان جنوبی به رهبری ویلیام کوانتریل (هادلی) روبه‌رو شده است. به این ترتیب داستان در مسیری آشنا پیش می‌رود؛ جایی که برخی به هایدن شک دارند و برخی دیگر او را تحسین می‌کنند، و با شدیدتر شدن خرابکاری‌ها، اراده هایدن برای به نتیجه رساندن کار هم بیشتر می‌شود. البته پای کمی ماجرای عاشقانه هم به میان می‌آید (میلر فقط در حد حضور کوتاه و معمولی ظاهر می‌شود) و فرصتی هم برای راندن پرابهت لوکوموتیو پیش می‌آید. صحنه‌های اکشن با هدایت نازارو خوب اجرا شده‌اند؛ از جمله انفجارهای دینامیت و جنگ‌های توپخانه‌ای، و فیلمبرداری لوکیشن‌ها همراه با صحنه‌های قطار حسابی تماشایی است. فیلم جمع‌وجوری است، اما وظیفه‌اش را به خوبی انجام می‌دهد و با مدت زمان ۷۳ دقیقه‌ای‌اش، بعید است حوصله کسی جز خوره های وسواسی تاریخ را سر ببرد. ۶ از ۱۰