The Man Between

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم کاملاً در مایه تریلر جنگ سردِ مشابهِ اثر کارول رید یعنی «مرد سوم» (1949) قرار دارد؛ داستانی خشن، واقع‌گرایانه و شخصیت‌محور که در برلین، درست پیش از اعمال محدودیت‌های مسافرتی توسط اتحاد جماهیر شوروی، روایت می‌شود. این بار، کمونیست‌ها «سوزان» (با بازی کلر بلوم) را می‌ربایند؛ او خواهر افسر بریتانیایی «مارتین» (با بازی جفری تون) است و اکنون با مجموعه‌ای جذاب و درونی از سناریوهای جاسوسی و ضداجساسی روبه‌رو می‌شویم که حول محور فرد مشکوکی به نام «ایوو» (با بازی جیمز میسون) می‌چرخد؛ کسی که زن گمشده با او مراوده داشته و عاشقش شده است. مشخص می‌شود که او را نگه داشته‌اند تا از او به عنوان اهرم فشاری برای بازگرداندن «کستنر» (با بازی ارنست شرودر)، وکیلی با گذشته‌ای به‌شدت مشکوک پیش از جنگ، استفاده کنند. اکنون وظیفه «ایوو» است که او را نجات دهد و قاچاقی به جای امنی برساند. فیلمبرداری تاریک و ترسناک دزموند دیکینسون - به‌ویژه در ویرانه‌های باقی‌مانده از برلینِ بمباران‌شده - در کنار موسیقی مرموز و تأثیرگذار جان آدیسون، به خوبی دست به دست هم داده‌اند تا فضایی جوّی و فضاسازی‌شده خلق کنند. من خیلی از لهجه نسبتاً غیرقابل‌اعتماد میسون در زبان آلمانی خوشم نیامد، اما بلوم بسیار تأثیرگذار است و بازی‌های مکمل قوی و جبران‌کننده‌ای از سوی هایلگارد کف در نقش «بتینا» و آربرت واشر در نقش «هالندارِ» بی‌اعتماد وجود دارد، در حالی که داستان پیچ‌وخم می‌خورد و به سمت پایانی بسیار تهدیدآمیز و با قاب‌بندی‌های دقیق پیش می‌رود. روایت داستان فشرده است، چاشنی عاشقانه کم است، تماشای آن اغلب بسیار جذاب است و رنگ‌وبویی از منطق و واقع‌گرایی دارد. یک درام جنایی برتر که ارزش دیدن را دارد.