The Moon Is Blue

The Moon Is Blue

معمار موفق، دان گرشام (ویلیام هولدن)، در بالای ساختمان امپایر استیت سر صحبت را با یک بازیگر جوان به نام پتی اونیل (مگی مک‌نامارا) باز می‌کند و پتی دعوت او را برای شام می‌پذیرد. آن‌ها در بین راه به آپارتمان دان سر می‌زنند و تصمیم می‌گیرند همان‌جا شام بخورند، چون پتی ادعا می‌کند که آشپز خیلی خوبی است. دان برای خرید غذا بیرون می‌رود و پتی به طور خلاصه میزبان نامزد سابق دان، سینتیا اسلاتر (دان آدامز)، و البته نه چندان خلاصه، میزبان پدر سینتیا، دیوید (دیوید نیون) می‌شود؛ دیوید مردی میانسال و جذاب است که به دعوت پتی برای شام می‌ماند. به واسطه یک حادثه کوچک سر میز غذا، پتی لباسش را با حوله حمام دان عوض می‌کند. در حالی که دان رفته تا سینتیا حسود را آرام کند، دیوید فرصت را غنیمت شمرده و به پتی پیشنهاد ازدواج می‌دهد و هدیه‌ای ششصد دلاری تقدیمش می‌کند. پتی هدیه را قبول می‌کند و در همین لحظه دان سر می‌رسد و او را در حال تشکر و بوسیدن دیوید می‌بیند. دان از پتی عصبانی است که پدر دختر سر می‌رسد و وقتی متوجه می‌شود دخترش در آپارتمان یک مرد مجرد است، از شدت خشم او را بی‌هوش می‌کند.

سال انتشار: 1953 کارگردان: Otto Preminger ژانر: Comedy، Romance نویسندگان: F. Hugh Herbert امتیاز: 6.7

راهنمای والدین The Moon Is Blue

نقدها و نظرات

John Chard (منتقد)

امتیاز: 7

فقط با چشمانت به من بنوش. «ماه آبی» یکی از آن کمدی-رمانتیک‌های قدیمی است که امروزه باعث تعجب ما می‌شود که چطور در آن زمان توانسته بود این‌قدر در دنیای سینما سر و صدا به پا کند. اما بالاخره سر و صدا به پا کرد و در مجموع، بررسی بسیار تأثیرگذاری از آداب‌ورسوم، اخلاقیات و درک جنسی است. این فیلم به کارگردانی اتو پرمینگر و بر اساس نمایشنامه پرجلوه اف. هیو هربرت (که نام فیلم از آن گرفته شده) ساخته شده و ویلیام هولدن، دیوید نیون و مگی مک‌نامارا در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان اساساً حول محور این می‌چرخد که مک‌نامارا در حالی که شکارچیان مرد به او نزدیک می‌شوند، روی باکرگی‌اش پافشاری می‌کند. اگر او محکم بایستد، مسلماً مردی را که قرار است با او باشد، به چنگ خواهد آورد. فیلم گاهی اوقات بیش از حد پرحرف است و در ریشه‌های تئاتری‌اش گیر افتاده، اما طنزی گزنده و حساب‌شده دارد که توجه مخاطب را جلب می‌کند و بازی‌ها به همراه تکنیک‌های فرز دوربین پرمینگر، کاملاً ارزش وقت گذاشتن را دارند. بیشتر شبیه یک اثر عجیب‌الغرایب است تا یک فیلم کاملاً ضروری، اما لذت‌بخش و سرشار از شخصیت‌پردازی‌های ارزشمند است. ۷/۱۰ «ماه آبی» یکی از آن کمدی-رمانتیک‌های قدیمی است که امروزه باعث تعجب ما می‌شود که چطور در آن زمان توانسته بود این‌قدر در دنیای سینما سر و صدا به پا کند. اما بالاخره سر و صدا به پا کرد و در مجموع، بررسی بسیار تأثیرگذاری از آداب‌ورسوم، اخلاقیات و درک جنسی است. این فیلم به کارگردانی اتو پرمینگر و بر اساس نمایشنامه پرجلوه اف. هیو هربرت (که نام فیلم از آن گرفته شده) ساخته شده و ویلیام هولدن، دیوید نیون و مگی مک‌نامارا در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان اساساً حول محور این می‌چرخد که مک‌نامارا در حالی که شکارچیان مرد به او نزدیک می‌شوند، روی باکرگی‌اش پافشاری می‌کند. اگر او محکم بایستد، مسلماً مردی را که قرار است با او باشد، به چنگ خواهد آورد. فیلم گاهی اوقات بیش از حد پرحرف است و در ریشه‌های تئاتری‌اش گیر افتاده، اما طنزی گزنده و حساب‌شده دارد که توجه مخاطب را جلب می‌کند و بازی‌ها به همراه تکنیک‌های فرز دوربین پرمینگر، کاملاً ارزش وقت گذاشتن را دارند. بیشتر شبیه یک اثر عجیب‌الغرایب است تا یک فیلم کاملاً ضروری، اما لذت‌بخش و سرشار از شخصیت‌پردازی‌های ارزشمند است. ۷/۱۰

2014-09-25