The President's Lady

CinemaSerf (منتقد)

سوزان هیوارد (Susan Hayward) در این فیلم در نقش زنی متأهل که دیگر صبرش از دست شوهرش لبریز شده، خیلی خوب ظاهر می‌شود. او تصمیم می‌گیرد به خانه مادرش در نشویل (که کاملاً مستحکم و حفاظت‌شده است) برگردد و خوشبختانه اندرو جکسون (Charlton Heston) کنارش هست تا کسی مزاحمش نشود. البته سفر آن‌ها خالی از خطر نیست و در حالی که تلاش می‌کنند هم از دست شوهر تعقیب‌کننده‌اش و هم سرخ‌پوستان مهاجم فرار کنند، کم‌کم عاشق هم می‌شوند. اندرو اشتیاق زیادی دارد تا زندگی را برای مهاجران بهتر کند، بنابراین یک گروه شبه‌نظامی برای مبارزه با بومیان راه می‌اندازد و از آنجایی که خودش یک وکیل باتجربه است، این زوج به سرعت به چهره‌های سرشناسی تبدیل می‌شوند و او راهی مجلس سنا می‌شود. وقتی به آن‌ها خبر می‌دهند شوهر زن به اتهام خیانت درخواست طلاق داده، با هم ازدواج می‌کنند؛ اما این تازه یکی از بدبیاری‌هایی است که بر سر این زوج می‌آید، آن هم درست زمانی که اندرو روزبه‌روز به صندلی ریاست جمهوری در کاخ سفیدی که تازه بازسازی شده نزدیک‌تر می‌شود. این فیلم یک بیوگرافی کمی دستکاری‌شده است؛ چون تا پنج دقیقه آخر، تمرکز اصلی بیشتر روی «میس ریچل» است و تازه در آخر متوجه می‌شویم که موقعیت سیاسی اندرو مداوم در حال رشد بوده، حتی اگر زن در تمام این سال‌ها مانعی برای جایگاه اجتماعی شوهرش به حساب می‌آمده. هستون در حد خودش خوب بازی می‌کند - البته خیلی هم برای این نقش ساخته نشده - اما هیوارد اجرایی پرانرژی و حساب‌شده ارائه می‌دهد و خط داستانی هم سختی‌های این افراد پیشگام در مواجهه با مردم بومی، وضعیت همچنان مطیع زنان و تعصبات دوگانه‌ای که جکسون می‌خواهد ریشه‌کن کند را به زیبایی نشان می‌دهد. آیا رسوایی یک نفر، فرصت فرد دیگری است؟