Turn the Key Softly

CinemaSerf (منتقد)

سه زن هم‌زمان در یک روز از زندان آزاد می‌شوند و قرار می‌گذارند که همان شب برای نوشیدنی دور هم جمع شوند. مسیر زندگی‌شان از هم جدا می‌شود: کاتلین هریسون (خرده‌دزد) مشتاق است هرچه زودتر پیش «تامی» خود برگردد؛ جوآن کالینز می‌خواهد پیش دوست‌پسر بلیط‌فروش اتوبوسش یعنی «باب» (گلین هیوستون) برود؛ و در نهایت ایوان میچل («مونیکا») که به نظر می‌رسد دوست‌پسر گاوصندوق‌بازش «دیوید» (ترنس مورگان) برایش پاپوش دوخته بود.

روایت فیلم روز آن‌ها را دنبال می‌کند؛ روزی که گاهی شاد، گاهی غم‌انگیز، اما عمدتاً جذاب است. متأسفانه کالینز که تمایل عجیبی به سرکیسه کردن پیرمردها دارد، آورده چندانی برای جریان فیلم ندارد؛ این هنرنمایی گیرا از هریسون و بازی درگیرکننده میچل است که به این سه‌گانه عجیب طنز، عمق و شخصیت می‌بخشد. نیم ساعت پایانی نقطه قوت فیلم‌نامه است؛ جایی که یک سرقت پرتنش روی پشت‌بام خراب از آب درمی‌آید و پلیس‌ها نزدیک می‌شوند... فیلم صحنه‌های جالبی از لندن پس از جنگ دارد؛ مثل صحنه قشنگی که مردم درست مثل ۷۰ سال بعد داخل مترو کیپ تا کیپ فشرده شده‌اند، و حسی از زرق‌وبرق و فاصله‌های طبقاتی که با خروج بریتانیا از سال‌های جنگ کم‌کم داشتند رنگ می‌باختند؛ تماشای فیلم حتی فقط برای دیدن همین فضاها کاملاً ارزشش را دارد.