War Paint
ستوان بیلینگز و گشتی‌های ارتش او مأموریت می‌یابند معاهده صلح جدیدی را به کمیسر بومیان (سرخ‌پوستان) تحویل دهند که مفقود شده است. آن‌ها نه روز فرصت دارند این معاهده را به رئیس «ابر خاکستری» (Gray Cloud) برسانند، وگرنه جنگ درمی‌گیرد. تاسلیک، پسر رئیس، پیشنهاد می‌کند راهنمای آن‌ها شود. اما با کم شدن ذخیره آب و بالا گرفتن اختلافات، آن‌ها ناخودآگاه از خود می‌پرسند چرا تاسلیک آرایش جنگی (رنگ جنگ) به چهره دارد.
سال انتشار: 1953 کارگردان: Lesley Selander ژانر: Adventure، War، Western نویسندگان: Richard Alan Simmons، Martin Berkeley، Fred Freiberger امتیاز: 5.7نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
«این‌قدر رو من خون نریز و راه بیفت!» فیلم «رنگ جنگ» (War Paint) به کارگردانی لسلی سلندر و بر اساس فیلم‌نامه‌ای از ریچارد آلن سیمونز و مارتین برکلی ساخته شده است. بازیگرانی چون رابرت استک، چارلز مک‌گرا، جوآن تیلور، پیتر گریوز، کیت لارسن، رابرت ویلکه و والتر رید در آن به ایفا نقش پرداخته‌اند. موسیقی اثر کار آرتور لانگه و امیل نیومن، و فیلم‌برداری آن بر عهده گوردون آویل بوده است. یک گشتی سواره‌نظام که تلاش می‌کند معاهده صلحی را به «ابر خاکستری» (Gray Cloud) برساند، از درون توسط یک برادر و خواهر سرخ‌پوست در حال نابودی است. کاغذی پر از دروغ!
این فیلم که در فضای خیره‌کننده «دشت مرگ» (Death Valley) فیلم‌برداری شده، به محکمیِ سنگ‌های همان منطقه‌ست. نام فیلم ممکنه یادآور یه وسترن ارزان‌قیمت B-movie باشه؛ از اون مدل‌هایی که فقط هورا کشیدن و نژادپرستانه‌ست و سواره‌نظام سرخ‌پوست‌ها رو درو می‌کنه، اما اصلاً این‌طور نیست. اگرچه فضایی آشنا داره و هسته اصلی داستان درباره یک واحد ارتشه که لفظاً دارن تو بیابان تلف میشن و خائنانی از درون مشغول خرابکاری‌ان، اما روایت داستان دو روی یک سکه‌ست و دیالوگ‌ها با فکر و صداقت نوشته شدن.
داستان با یک پوست‌کندن سر (اسکالپ) شروع میشه و دراما و تعلیق هیچ‌وقت ازش دور نمیشه. پس همزمان با اینکه گروه از درون از هم می‌پاشه و بدگمانی، تشنگی و طمع طلا همه‌جا رو می‌گیره، بیننده همیشه مشتاقه بدونه چه کسی زنده می‌مونه و آیا معاهده اصلاً به مقصد می‌رسه یا نه؟ تازه، ممکنه موقع دیدن فیلم خودتون هم احساس تشنگی شدید بکنید...
بازی‌ها بسیار خوبه و سلندر با دستانی مرتب و قدرنادیده فیلم رو هدایت کرده؛ دیدنش برای طرفداران وسترن کاملاً ارزشش رو داره. ۷ از ۱۰
CinemaSerf (منتقد)
تنها دلیل شهرت این وسترن که در غیر این صورت کاملاً معمولی بود، اینه که اولین فیلم بلندی بود که واقعاً در «دشت مرگ» (Death Valley) فیلم‌برداری شد. همین موضوع تصاویر محیطی و لوکیشن‌های فوق‌العاده‌ای به ما میده، جایی که «بیلینگز» (با بازی رابرت استک) مأمور میشه معاهده صلحی رو به رئیس قبیله با نام تهدیدآمیز «ابر خاکستری» (Gray Cloud) برسونه. خوشبختانه، پسرش «تاسلیک» (کیت لارسن) اونجاست تا اون‌ها رو در این مسیر خطرناک از میان منطقه‌ای سخت راهنمایی کنه - اما آیا اون واقعاً همون کسیه که به نظر می‌رسه؟
کلا یه اثر کاملاً استاندارد و معمولیه؛ چندتا چهره آشنا یه مقدار جذابیت به این اثر فراموش‌شدنیِ استک و جوآن تیلور («وانیما») اضافه می‌کنن. انتخاب جوآن تیلور هم عجیب بود و واقعاً تلاش می‌کنه با دیالوگ‌های نه‌چندان خلاقانه‌ش تاثیری بذاره. یه فیلم استانداردِ دم‌دستی با چندتا صحنه اکشنِ نسبتاً خوب. خیلی بد نیست، اما نیم ساعت بعد از تماشا، کلاً از یادتون میره.