Hell's Half Acre

John Chard (منتقد)

پرونده چت چستر. فیلم «نیم جریب جهنم» به کارگردانی جان اچ. اوئر و نویسندگی استیو فیشر ساخته شده. بازیگرانی مثل وندل کوری، اولین کیز، السا لنچستر، ماری وینزر، نانسی گیتس و لئونارد استرانگ تو این فیلم هنرنمایی کردن. موسیقی کار هم از آر. دیل باتس و فیلم‌برداریش کار جان ال. راسل هست. با توجه به اینکه فیلم تو هاوایی فیلم‌برداری و روایت می‌شه، شاید در نگاه اول به نظر بیاد اصلاً نمی‌تونه یه فیلم نوآر درست‌ودرمون از آب دربیاد. راستش تیتراژ اولیه‌اش طوریه که آدم فکر می‌کنه با یکی از اون فیلم‌های شاد و شنگول الویس پریسلی طرفه — اما اصلاً و ابداً این‌طور نیست.

پول یا تسلیم؟ داستان فیلم، کوری رو تا خرخره تو دردسر با زن‌های اغواگر (فم فتال)، خلافکارهای مشکوک و پلیس‌ها نشون می‌ده. اونم برای آدمی که ظاهراً تو جریان حمله به پرل هاربر کشته شده بوده، اصلاً وضعیت بدی نیست! محله «نیم جریب جهنم» که عنوان فیلم هم از اون گرفته شده، در واقع همون منطقه مخروبه و فقیرنشینیه که زیر پوست به‌اصطلاح بهشتی این جزیره پنهان شده. این لوکیشن حس‌وحال اتمسفریک و نوآر فوق‌العاده‌ای به اثر داده؛ خونه‌های محقر کنار هم و پله‌ها و نرده‌های چوبی پرتعدادش پس‌زمینه خیلی تیره و تاری خلق کردن. شب‌ها هم سایه‌ها جلوه‌گری می‌کنن و کوچه‌پس‌کوچه‌ها و بارهای سطح پایین رو به زیبایی تو تاریکی فرو می‌برن.

عجب نامردی! هرچند فیلمنامه تا حدی بیش از حد دست‌کاری‌شده و حساب‌شده به نظر می‌رسه، اما شخصیت‌پردازی‌های متنوع باعث می‌شن این ضعف‌ها اصلاً به چشم نیان. از زن‌های دورو و اوباشی که بدجور کنترل خشم لازم دارن گرفته، تا ولگردهای الکلی و راننده‌تاکسی‌های خل‌وچل، یه مشت آدم رنگارنگ و عجیب‌وغریب مدام تو «نیم جریب جهنم» در رفت‌وآمدن. فیلم حتی یه جاهایی شیطنت می‌کنه و به مرزهای سانسور تنه می‌زنه، گرچه اگه اون رگه‌های زن‌ستیزی خشن کمتر می‌بود، فیلم دلنشین‌تر هم می‌شد.

عوامل سازنده فیلم کارنامه نوآر بسیار درخشانی دارن؛ از خود اوئر (City That Never Sleeps)، فیشر (I Wake Up Screaming)، کوری (The Big Knife)، کیز (The Prowler)، وینزر (The Narrow Margin)، گیتس (Suddenly)، لنچستر (The Big Clock) گرفته تا راسل (Moonrise)، و این فقط گوشه‌ای از افتخاراتشونه. این اثر با فضای متمایز و پایبندی تمیزش به قواعد فیلم نوآر، قطعاً ارزش یه بار دیدن رو برای طرفدارهای پروپاقرص سینمای نوآر داره. نمره: ۷ از ۱۰