King Richard and the Crusaders
در سال ۱۱۹۱، ریچارد شیردل به همراه چند تن از دیگر پادشاهان اروپایی در سرزمین مقدس حضور دارد و قصد دارد اورشلیم را از سارازن‌ها (مسلمانان) بازپس بگیرد. با این حال، در اردوگاه اروپایی‌ها اختلافات داخلی و خیانت‌های آشکاری رخ می‌دهد. به ویژه دو نجیب‌زاده، سر جایلز آموری (رابرت داگلاس) و کنراد، مارکی مونتفرات (مایکل پتی)، در پی از میان برداشتن پادشاه انگلستان هستند و تلاش می‌کنند او را ترور کنند. ریچارد که به شدت مجروح شده و در بستر مرگ افتاده است، توسط یک پزشک مسلمان که به دست یکی از شوالیه‌های وفادارش به نام سر کنت پلنگ (لارنس هاروی) آورده شده، نجات می‌یابد و سلامتی‌اش را به دست می‌آورد. پادشاه بهبود پیدا می‌کند، اما هنگامی که متوجه می‌شود سر کنت قصد ازدواج با بانو ادیث پلنتاجنت (ویرجینیا مایو) را دارد، این شوالیه را تبعید می‌کند؛ ولی او نزد همان پزشکی پناه می‌برد که پادشاه را مداوا کرده بود و هویتی کاملاً متفاوت دارد.
سال انتشار: 1954 کارگردان: David Butler ژانر: Adventure، Family، History نویسندگان: Walter Scott، John Twist امتیاز: 5.5نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
به سن جورج قسم – یا شایدم به سن اندرو… فیلم King Richard and the Crusaders به کارگردانی دیوید باتلر و نویسندگی جان تویست بر اساس رمان «طلسم» نوشته سر والتر اسکات ساخته شده. رکس هریسون، ویرجینیا مایو، جورج سندرز، لارنس هاروی، رابرت داگلاس، مایکل پتی و پائولا ریموند توی این فیلم بازی می‌کنن. این اثر با فرمت وارنرکالر/سینمااسکوپ، موسیقی مکس اشتاینر و فیلمبرداری جی. پورل مارلی تولید شده. فیلم دیوید باتلر رو به ناحق جزو ۵۰ تا از بدترین فیلم‌های تاریخ سینما گذاشتن و بهش کم‌لطفی کردن، در حالی که اون‌قدر صحنه‌های جذاب و پرزرق‌وبرق داره که طرفدارای این سبک فیلم‌های سرگرم‌کننده و عامه‌پسند بتونن حسابی ازش لذت ببرن. فیلمنامه واقعاً در خیلی از جاها داغونه و وفاداری تاریخیش هم به همون اندازه فاجعه‌ست؛ از اون طرف دیدن رکس هریسون—که وگرنه بازیگر فوق‌العاده‌ایه—در حال خوندن مثل یه نوازنده دوره‌گرد عاشق‌پیشه، واقعاً عجیبه! اما نیمه پر لیوان، رنگ‌های چشم‌نواز، طراحی لباس‌ها، کل‌کل‌های بامزه هریسون و سندرز، موسیقی حماسی و کوبنده اشتاینر و سکانس‌های اکشن پرانرژی (مخصوصاً مسابقات نیزه‌بازی جذاب) هستن. مطمئناً این اثر جزو بهترین‌های ژانر شمشیر و صندل نیست، اما واقعاً از امثال Androcles and the Lion یا Helen of Troy و Sword of Lancelot بدتره؟ به نظر من که نه! این فیلم، چه عمداً و چه ناخواسته، لحظات مفرح و سرگرم‌کننده‌ای داره. ۶ از ۱۰
2014-05-31CinemaSerf (منتقد)
لارنس هاروی نقش یک شوالیه اسکاتلندی خیالی رو در جنگ صلیبی در رکاب ریچارد شیردل بازی می‌کنه؛ اون هم در یک اقتباس پر از رنگ‌ولعاب ولی به شدت کش‌دار و خسته‌کننده از رمان «طلسم» والتر اسکات. وقایع تاریخی حسابی به‌هم‌ریخته‌ست و انتخاب بازیگرها هم تعریفی نداره—مخصوصاً رکس هریسون در نقش صلاح‌الدین، و حتی جورج سندرز هم در نقش شاه ریچارد خیلی لنگ می‌زنه. رابرت داگلاس مثل همیشه نقش منفی همیشگی‌شو تا حدی خوب درآورده و ویرجینیا مایو هم جذابیت خاصی به فیلم داده، اما دیالوگ‌ها بیش از حد خشک و بازی‌ها به شدت تئاتری و غلوآمیزن. با اینکه فیلم از نظر ساختاری بد جمع نشده، اما بیشتر شبیه اثری به نظر میاد که صرفاً برای رفع تکلیف و پر کردن تعهدات قراردادی بازیگرا ساخته شده، نه اینکه واقعاً بخواد یه مخاطب بزرگسال رو با خودش همراه کنه.
2022-11-21