Long John Silver

CinemaSerf (منتقد)

من واقعاً از فیلم «جزیره گنج» (1950) خوشم اومده بود و خیلی مشتاق بودم این دنباله رو هم ببینم، به‌خصوص که ستاره همون فیلم یعنی رابرت نیوتون دوباره در نقش اون آشپز/دزد دریایی یک‌پا و کلاً یه آدم حقه‌باز و رند بازی می‌کرد. این بار، دوست جوانش «جیم» (کیت تیلور) باید قبل از اینکه بتونن گنجی به جیب بزنن و راهی انگلیس بشن، از دست کاپیتان دزدان دریایی افسانه‌ای یعنی «ال تورو» (لوید بورل) نجات پیدا کنه. البته قرار نیست همه‌چیز این‌قدر ساده پیش بره و به محض رسیدن به جزیره هیسپانیولا، «سیلور» باید از تمام هوش و کلک‌هاش استفاده کنه تا همیشه یه قدم از خدمه غیرقابل‌اعتمادش — که مدام توسط «ایزرائیل هندز» (راد تیلور) تحریک می‌شن — جلوتر باشه. فیلم پر از ماجراجوییه و رابرت نیوتون مثل همیشه در نقش خودش پرانرژی و سرزنده‌ست، اما بقیه گروه بازیگری تا حدودی کار رو خراب کردن. داستان هم یه ترکیب ضعیف از رمان رابرت لویی استیونسونه که یه سری شخصیت جدید بهش اضافه شده؛ از جمله یه همسر احتمالی برای قهرمان داستان (کانی گیلکریست). من در کل از دیدنش لذت بردم، اما شاید فقط به خاطر حس نوستالژی بوده باشه، چون باز هم کمی ناامیدم کرد.