La Paura
درست زیر گوش شوهر دانشمند و برجسته آلمانیاش، پروفسور آلبرت واگنر (Albert Wagner)، ایرنه (Irene) رابطه پنهانی شدیدی را با یک فرد جاهطلب و بینامونشان به نام اریش باومن (Erich Baumann) آغاز کرده است. اما رفتهرفته با رخنه کردن حس گناه و ترس در وجودش، ماهها دروغبافی مداوم بر این رابطه مخفیانه سایه میاندازد؛ ایرنه که دیگر نمیتواند به زندگی با این دروغ ادامه دهد، تصمیم میگیرد به این رابطه پایان دهد. با این حال، یوهانا شولتز (Johanna Schultze)، زن موقرمز بیپروا، فرصتطلب و گستاخ، نقشههای دیگری برای ایرنه دارد و مصمم است زندگی مشترک بینقص او را نابود کند، مگر اینکه ایرنه برای حقالسکوت به او پول نقد بپردازد. اکنون راه برگشتی نیست و ایرنه خود را در بنبست شدیدی میبیند. آیا ایرنه میتواند تسلیم ترس شود؟
سال انتشار: 1954 کارگردان: Roberto Rossellini ژانر: Drama نویسندگان: Stefan Zweig، Sergio Amidei، Roberto Rossellini امتیاز: 6.7نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
اینگرید برگمن نقش «ایرنه» رو بازی میکنه که همسر «آلبرت» (ماتیاس ویمن) هست، اما با یه مرد خیلی جوانتر به اسم «اریش» (کورت کروگر) رابطه پنهانی داره. فشار مداوم برای مخفی نگه داشتن این راز بالاخره کار دستش میده و ایرنه تصمیم میگیره به این رابطه پایان بده. اما رازش اونقدری که فکر میکرد امن نیست؛ خیلی زود متوجه میشه که یه زن فرصتطلب به اسم «یوهانا» (رناته مانهارت) از قضیه بو برده و برای سکوتش ۳۰۰۰ مارک میخواد. آیا این پول کار رو تموم میکنه یا تازه شروع سقوط به یه دره عمیقتره؟
فیلم کوتاه و جمعوجوریه؛ ریتم مناسبی داره و شخصیتپردازی برگمن و رقیب طمعکارش مانهارت خوب دراومده، اما خود داستان بیش از حد سادهست و اصلاً حس خطر یا تعلیق رو به مخاطب منتقل نمیکنه. ما از قبل میدونیم قراره چی بشه؛ و با اینکه روبرتو روسلینی تلاش میکنه کمی حس تهدید و دلهره به فیلم تزریق کنه، اما برگمن اونقدر «مظلوم و مهربان» به نظر میرسه که اصلاً نقشش باورپذیر نیست. عصبانیت و تندخوییاش در حد یه موش صحراییه!