Ride Clear of Diablo

John Chard (منتقد)

شاید داری نرم می‌شی وایتی! شاید داری کم‌کم شبیه آدمیزاد می‌شی! «از دیابلو دور بمان» رو جسی هیبز کارگردانی کرده و جورج زوکرمن فیلم‌نامه‌ش رو بر اساس داستانی از الیس مارکوس نوشته. بازیگرای فیلم اودی مورفی، دان دوریا، سوزان کابوت، ابی لین و راسل جانسون هستند. ایروینگ گلاسبرگ هم فیلم‌بردار کاره که فیلم‌برداری تکنی‌کالر رو در لوکیشن‌های لون پاین و ویکتورویل کالیفرنیا انجام داده.

داستان درباره کلی او‌مارا (با بازی مورفی) است؛ نقشه‌بردار راه‌آهنی که بعد از کشته شدن پدر و برادرش به دست دزدای دامی، مجبور می‌شه به شهرش برگرده. کلی، کلانتر رو متقاعد می‌کنه که بهش نشان معاونت بده تا بتونه بفهمه چه کسی پشت این قتل‌ها بوده. اولین ایستگاهش هم ملاقات با یک هفت‌تیرکش معروف به اسم وایتی کینکید (با بازی دوریا) هست...

یه وسترن «B-movie» پرجنب‌وجوش و کاملاً لذت‌بخش در کارنامه اودی مورفی. فرمول کلیشه‌ای انتقام تو این فیلم، به لطف رابطه جذاب بین مورفی (در نقش آدمِ خوبه و درستکار) و دوریا (در نقش بدمنِ سرکش و شرور) به سطح خیلی بالاتری ارتقا پیدا کرده. کارگردانی هیبز خیلی روانه و داستان یکی دو تا غافلگیری داره تا نبودِ منطق کافی در قصه رو جبران کنه. فیلم‌برداری گلاسبرگ فوق‌العاده‌ست و جک الام و دنور پایل هم بازیگرای مکمل خیلی خوبی برای نقش‌های اصلی بودن. بازیگرای زن جذابن و لباس‌های شیکی پپوشیدن، صحنه‌های اکشن هم - به‌خصوص تعقیب‌وگریز با اسب که یه اسب سفید بی‌نظیر توشه - واقعاً ارزش دیدن داره.

با همه این‌ها، همه چیز زیر سایه دان دوریا قرار می‌گیره. دوریا کلاً فیلم رو مال خودش می‌کنه و در نقش یه شرور قهقهه‌زن که یه رفاقت ناپایدار با مورفی پیدا می‌کنه، واقعاً داره لذت می‌بره. همین زوج و اتفاقات فینال فیلمه که باعث میشه خیلی‌ها فیلم رو با خاطره خوش یادشون بمونه. یه اثر واقعاً محکم و جاندار. ۷ از ۱۰