She Couldn't Say No

CinemaSerf (منتقد)

توی این داستان ساده از زنی ثروتمند که به شهر کوچیک «پروگرس» تو آرکانزاس برمی‌گرده تا به‌خاطر نجات جونش توسط دکتر شهر توی سال‌های گذشته از خجالتشون دربیاد، جین سیمونز واقعاً زیادی برای رابرت میچام سرد و نجوشه. وقتی با ماشین شیک و لوکسش می‌رسه، می‌بینه که این دکتر (میچام) خیلی جوون‌تر از تصورش بوده و خیلی زود مثل سگ و گربه به جون هم می‌پرن! ماجرا وقتی به اوج می‌رسه که بذل و بخشش‌های اون باعث هجوم غریبه‌ها و مفت‌خورها به شهر می‌شه، درست مثل تب طلا. آرتور هانیکات لحظات بامزه‌ای خلق می‌کنه—حتی وقتی پولدار هم می‌شه با کت و شلوار نوش روی ایوون می‌شینه و تکون نمی‌خوره—و جیمی هانت هم در نقش پسربچه‌ای به اسم «دیگر» خوبه، اما بازی سیمونز—که شاید مدل موی بیش از حد خشکش نمادش باشه—خیلی بی‌روحه و اصلاً با پارتنرش جور درنمیاد. با این حال، هنوزم فیلم سرگرم‌کننده‌ایه و می‌شه دیدش.