Stranger from Venus

CinemaSerf (منتقد)

فیلم خیلی آشفته و درهم‌برهم است. به نظر می‌رسد از داستان کوتاه سال ۱۹۴۰ اثر هری بیتس (Harry Bates) یعنی «خداحافظی با استاد» الهام گرفته شده است؛ جایی که یک موجود فضایی - این بار از زهره - از راه می‌رسد تا به بشریت بگوید سلاح‌های هسته‌ای را کنار بگذارید. پاتریشیا نیل (Patricia Neal) انگار دقیقاً همان نقش خود در فیلم «روزی که زمین ایستاد» (که آن هم بر اساس همین داستان کوتاه ساخته شده بود) را تکرار می‌کند و به همراه سیریل لاکهام (Cyril Luckham) تلاش می‌کند با این مهمان فضایی که توسط هلموت دانتاین (Helmut Dantine) تقریباً بی‌حس بازی می‌شود، ارتباط برقرار کند. او در بریتانیا فرود آمده اما تمام اخبار رادیویی که خبر ورودش را می‌دهند با لهجه آمریکایی صحبت می‌کنند (که خیلی به سبک بی‌بی‌سی نمی‌خورد) و جلوه‌های ویژه هم در حد بسیار ابتدایی هستند. برت بالابان (Burt Balaban) احتمالاً کارگردانی‌اش را عامداً طوری تنظیم کرده که اثری خواب‌آور داشته باشد؛ این فیلم بسیار، بسیار کند پیش می‌رود. البته یک دیالوگ عالی در فیلم وجود دارد: «من هیچ ضربان قلبی پیدا نمی‌کنم، بنابراین دو توضیح وجود دارد: یا من مست هستم، یا تو مرده‌ای.»