They Rode West

They Rode West

دکتر آلن سیوارد (با بازی رابرت فرانسیس) به یک پایگاه سواره‌نظام در غرب آمریکا فرستاده می‌شود؛ جایی که پزشکان قبلی‌اش افرادی دائم‌الخمر و بی‌عرضه بوده‌اند. پایگاه هم دل خوشی از او ندارد، به‌خصوص وقتی که او قوانین را زیر پا می‌گذارد و به بومیان بیمار در منطقه قرنطینه شده که پر از پشه مالاریاست رسیدگی می‌کند. بومیان از منطقه قرنطینه فرار می‌کنند تا به زمین‌های مرتفع‌تر و سالم‌تر بروند، و وقتی با کومانچی‌ها متحد می‌شوند تا قلعه را محاصره کنند، سیوارد را به عنوان یک «شاهین چوبی» برچسب می‌زنند؛ پرنده‌ای که به هم‌نوع خودش خیانت می‌کند. دونا رید در نقش بردارزاده فرمانده پایگاه حضور دارد؛ فیل کری کاپیتان سواره‌نظامی است که معتقد است هندی مرده، هندی خوب است؛ و می وین (که اولین بازی سینمایی‌اش را با فرانسیس در فیلم «شورش کین» تجربه کرده بود) نقش دختر سفیدی را بازی می‌کند که توسط بومیان بزرگ شده و با پسر رئیس قبیله ازدواج کرده است. فرانسیس پیش از آنکه در سانحه هوایی سال 1955 کشته شود، تنها در دو فیلم دیگر بازی کرد.

سال انتشار: 1954 کارگردان: Phil Karlson ژانر: Drama، Western نویسندگان: DeVallon Scott، Frank S. Nugent، Leo Katcher امتیاز: 5.9

راهنمای والدین They Rode West

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 7

**_سواره‌نظام در برابر کیوواها و کومانچی‌ها_** یک پزشک جوان نوع‌دوست (با بازی رابرت فرانسیس) به قلعه‌ای در جنوب غربی اکلاهما می‌رسد و در حالی که تلاش می‌کند به بومیان کیووا در جریان شیوع مالاریا کمک کند، باید با یک کاپیتان هندی‌سیتم (فیلیپ کری) هم دست‌وپنجه نرم کند. برادرزاده عشوهٔ فرمانده قلعه (دونا رید) چشمش به او گیر است، اما او بیشتر به منی-تن از قبیله کیووا (می وین) علاقه نشان می‌دهد. در همین حال، سایه کومانچی‌ها هم سنگین‌تر می‌شود. فیلم «آن‌ها به غرب تاختند» (1954) از فیلم «فلش شکسته» که چهار سال قبل‌تر ساخته شده بود الهام گرفته و فضایی شبیه به «فلش جنگی» سال گذشته‌اش دارد. فیلم تقریباً هم‌سطح اولی و بهتر از دومی است. رابرت فرانسیس برای نقش پزشک عالی بود چون قیافه نجیب کسی را داشت که بیشتر از فشار همکاران، توسط اصول اخلاقی انگیزه می‌گرفت. او و می وین قبلاً در فیلم «شورش کین» با هم بازی کرده بودند. متأسفانه، 8.5 ماه پس از اکران این فیلم، او به همراه دو نفر دیگر در یک سانحه هوایی که خودش خلبان آن بود کشته شد. او فقط 25 سال داشت. زمان فیلم 1 ساعت و 24 دقیقه است و در رنچ سینمایی کوریگان‌ویل، واقع در شرق درستی سیمی، در شمال غربی لس‌آنجلس فیلم‌برداری شده است. رتبه: B

2025-05-15

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 6

در حالی که پزشک قبلی بیشتر وقتش را صرف سر کشیدن ته بطری می‌کرد، پزشک جدید «سیوارد» (رابرت فرانسیس) به پایگاه دورافتاده سواره‌نظام در غرب می‌رسد، آن هم با یک اتاق عمل که کاملاً به هم ریخته است و فرماندهی که هیچ اهمیتی به حضور او نمی‌دهد. البته این بی‌توجهی وقتی او به آن تپه‌ها می‌زند و با بومیان محلی کومانچی که به مالاریا مبتلا هستند روبه‌رو می‌شود، به دشمنی آشکار تبدیل می‌شود. او به آن‌ها توصیه می‌کند به ارتفاعات بالاتری بروند که پشه‌ها کمترند، اما این کار فقط باعث کینه‌توزی همکارانش نسبت به او می‌شود - به‌خصوص وقتی بیماری به سراغ خود آن‌ها هم می‌رود. در حالی که بومیان بیرون قلعه ناامیدتر می‌شوند و کاپیتان (فیل کری) درون دیوارهای قلعه بیشتر کنترلش را از دست می‌دهد، این وظیفه ستوان جوان و خوش‌بین است که تلاش کند پیش از آغاز جنگ تمام‌عیار و تکمیل کار بیماری، بین طرفین آشتی برقرار کند. البته، عنصر رمانتیک همیشگی هم در داستان وجود دارد که توسط دونا ریدِ به‌شدت ضعیف ارائه شده و پیام اخلاقی کوچکی هم در قالب یک دختر جوان از خانواده سفیدپوست که توسط کومانچی‌ها بزرگ شده و توسط خانواده‌اش طرد شده، به مخاطب منتقل می‌شود. فیلم حداقل تلاش می‌کند داستانی کمی جزئی‌تر از خیلی از داستان‌های درگیری سربازان و بومیان در غرب آمریکا روایت کند، اما فرانسیس شبیه کسی است که تازه از دپارتمان ریچارد چمبرلین در دفتر بازیگری بیرون آمده و با اینکه کری کمی ابهت خسته و خشن به شخصیتش اضافه کرده، بقایای فیلم صرفاً یک اثر معمولی سینمای بعدازظهر است که بعید است کسی آن را به خاطر بسپارد.

2025-05-29