Three Hours to Kill

John Chard (منتقد)

مردی با ردّ طناب روی گردن! فیلم «سه ساعت تا مرگ» به کارگردانی آلفرد ورکر و نویسندگی ریچارد آلن سیمونز، روی هاگینز و مکسول شین ساخته شده. بازیگرانی مثل دانا اندروز، دونا رید، استفن الیوت، ریچارد کوگان و دایان فاستر در اون بازی می‌کنند. موسیقی اثر پل سوتل و فیلمبرداری برعهده چارلز لوتون جونیور بوده. فیلم مثل یک صخره محکم در دشت کویر، یک وسترن کاملاً رضایت‌بخش برای طرفداران این ژانره که دنبال سنت‌شکنی نیستند. داستان درباره جیم گاتری (با بازی اندروز) هست که مردم شهر به‌اشتباه بهش اتهام قتل می‌زنند و خیلی سریع توسط جمعیت خشمگین به مرگ و اعدام محکوم می‌شه. گاتری که به‌سختی و مویی از دار نجات پیدا می‌کنه، سه سال صبر می‌کنه و بعد برمی‌گرده به شهر تا اسمش رو پاک کنه و قاتل واقعی رو به دام بندازه. دوستش که کلانتر شهره، سه ساعت بهش وقت می‌ده تا قبل از مداخله قانون کارش رو تمام کنه. چیزی که در ادامه می‌بینیم یک داستان معماگونه به رهبری اندروز هست که از اهالی شهر بازجویی می‌کنه و اون‌ها رو زیر فشار می‌ذاره. لحن تلخ و غم‌انگیزی در فیلم وجود داره که خیلی خوب به کار داستان اومده؛ عشق‌های از‌دست‌رفته، زندگی‌های ناکام و خاطرات تلخی که کل روایت رو در بر گرفته. زیرلایه‌های روان‌شناختی و جنبه‌های ریسکی داستان تا حدودی رو دور کند می‌مونن و کاملاً باز نمی‌شن (که تا حدی کلافه‌کننده‌ست)، اما حس‌وحال فیلم به علامت‌سوال‌های داستان می‌خوره و بیننده رو درگیر نگه می‌داره. صحنه‌های اکشن در مجموع معمولی کار شدند، اما چندتاشون واقعاً ضربان قلب رو بالا می‌برن. وقتی فیلم از محیط محدود شهر خارج می‌شه، لوکیشن‌ها (دریاچه شروود، جنگل شروود و هیدن ولی در کالیفرنیا) بسیار چشم‌نوازند و آدم رو تشنه یک فضای بازتر در طول فیلم می‌کنند. بازیگران خوبند؛ اندروز نقش سرسختی رو خوب درآورده، اما با وجود جذابیت رید و فاستر (فاستر واقعاً فوق‌العاده‌ست)، فیلم‌نامه معمولی مانع درخشش کاملشون شده و رید حتی گاهی بی‌حوصله به نظر می‌رسه. پایان‌بندی فیلم یک سوپرایز خوب و در واقع دوگانه داره و پرونده یک وسترن بالاتر از حد متوسط رو به زیبایی می‌بنده؛ فیلمی که طرفداران ژانر می‌تونن راحت ازش لذت ببرند. ۶.۵ از ۱۰.