A Bullet for Joey

CinemaSerf (منتقد)

«جوی» (با بازی جورج رفت) با ماموریت ربودن یک دانشمند هسته‌ای از طرف اربابان شرورش وارد کانادا می‌شود. چیزی که او هنگام ورود پیدا می‌کند، اوضاعی آشفته است؛ چرا که جنازه‌ها در حال انباشته شدن هستند و همین موضوع توجه «لدوک» (با بازی ادوارد جی. رابینسون)، بهترین بازرس پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا را به خود جلب کرده است. او می‌داند که تنها نقطه اشتراک مرگ‌های رخ‌داده تا این لحظه، پروفسور «ماکلین» (با بازی جورج دولنز) است.

«جوی» باند قدیمی‌اش را دوباره جمع می‌کند که شامل نامزد سابقش «جویْس» (با بازی آودری توتر) هم می‌شود. او قرار است رویکرد متقاعدکننده‌تری نسبت به دانشمند امتحان کند، اما به هر طریقی که شده مصمم هستند که رازهای او یا خود او را به دست آورند.

این درام رگه‌هایی از جنگ سرد دارد و با پیشرفت داستان می‌بینیم که شخصیت منفی ماجرا کاملاً از عواقب ماموریت خود و پیامدهای آن برای کشورهای آزادی‌خواه جهان آگاه نیست. همان‌طور که کارآگاه به ردیابی اینکه چه کسی چه کاری با چه کسی و چرا کرده نزدیک‌تر می‌شود، بحران وجدان شروع به آزار دادن این گانگستر بی‌شرم می‌کند و این باعث می‌شود اوضاع برای تقریباً همه بسیار خطرناک‌تر شود.

خطرات زیادی در کار نیست و رفت به طرز عجیبی کم‌فروغ ظاهر می‌شود، زیرا پیشبرد پیرنگ داستان بیش از حد درگیر یک پیام صریح سیاسی است که داستان را پایین کشیده است. توتر هم واقعاً چیز قابل‌توجهی ارائه نمی‌دهد و تا نزدیکی‌های پایان فیلم طول می‌کشد تا اوضاع به اندازه کافی جان بگیرد و رابینسون را از دفتر کارش بیرون بکشد و وارد تجارت قاچاق انسان کند.

فیلم کاملاً قابل تماشا است، اما کمی از جذابیت شخصیت‌پردازی‌های معمولِ رفت و رابینسون را کم دارد و کمی بی‌روح تمام می‌شود.