Lady Godiva of Coventry
در انگلستان قرن یازدهم، شاه ادوارد خستو (معترف) از لرد لئوفریک ساکسون می‌خواهد با زنی نورمن که مایه نفرت اوست ازدواج کند، اما وقتی او نمی‌پذیرد، پادشاه به زندانش می‌اندازد. او در زندان با «گودایوا»، خواهر کلانتر، آشنا می‌شود و طولی نمی‌کشد که با هم پیوند زناشویی می‌بندند. روزگار آشفته است و گودایوا ثابت می‌کند که عروسی مبارز و جسور است. سرانجام ناآرامی‌ها میان مردم آنگلوساکسون و نورمن‌های فرانسویِ پرنفوذ، به اسب‌سواری مشهور او می‌انجامد.
سال انتشار: 1955 کارگردان: Arthur Lubin ژانر: Drama، History نویسندگان: Oscar Brodney، Harry Ruskin امتیاز: 5.5راهنمای والدین Lady Godiva of Coventry
نقدها و نظرات
r96sk (منتقد)
با این‌که حس می‌شه یکم سرهم‌بندی و عجله‌ای ساخته شده، ولی راستش فیلم «Lady Godiva of Coventry» به دلم نشست. به نظر من اوج فیلم اونجاهاییه که مورین اوهارا و جرج نیدر کنار اون سه زندانی احتمالی با پیشتازی ویکتور مک‌لاگلن هستن. ماجراهای این جمع پنج‌نفره برای من واقعاً لذت‌بخش و سرگرم‌کننده بود؛ با این‌که خط اصلی داستان حتی ربطی هم به اونا نداره. پیرنگ اصلی این فیلم سال ۱۹۵۵ بیشتر حول شخصیت‌های اوهارا و نیدر، اما در کنار لسلی بردلی و دارودسته‌شه. اون بخش‌های فیلم چندان قوی نیستن و اثر خاصی تو ذهن آدم نمی‌ذارن. اگه بخوام روراست باشم، ترجیح می‌دادم فیلم بیشتر روی همون پنج نفر تمرکز می‌کرد. با این همه، فیلم هنوزم کاملاً دیدنیه. چندتایی نمای خوب و تر و تمیز هم توش پیدا می‌شه. راستی کلینت ایستوود رو هم تو نقش کوتاهش که اسمش توی تیتراژ نیومده شکار کردم! مطمئنم آینده‌ی خیلی درخشان‌تری در انتظار این مرد خواهد بود...
2022-01-06CinemaSerf (منتقد)
دقیقاً از اون سبک فیلم‌هاییه که دوست دارم؛ یه درام تاریخی کلاسیک و خوب که تو انگلستان قرن یازدهم می‌گذره. ولی متأسفانه همه‌چیز زیادی اپیزودیک و بریده‌بریده‌ست و داستان هیچ‌وقت اون روونی لازم رو پیدا نمی‌کنه. هدف فیلم این بوده که داستان همون بانوی نام‌دار (با بازی مورین اوهارا) رو به تصویر بکشه؛ کسی که برهنه تو خیابون‌های کاونتری اسب‌سواری کرد (البته با گیسوان راپونزلی که تو هیچ صحنه‌ی دیگه‌ای از فیلم رو سرش دیده نمی‌شه!) تا توجه شوهر نورمنش «لئوفریک» (با بازی جرج نیدر) رو به وضعیت اسف‌بار مردم عادی جلب کنه؛ اونم در دورانی که مردم نورمن و ساکسون این سرزمینِ چندپاره، کم‌کم دارن برای جنگ خط و نشون می‌کشن. شوهرش قبلاً هم به خاطر رد کردن عروس پیشنهادی شاه ادوارد، از چشم پادشاه افتاده، برای همین این زوج تو دربار متحدای زیادی ندارن و با تحریک‌های «گادوین» دورو (با بازی تورین تچر)، اوضاع سریعاً تا مرز شورش و طغیان بحرانی می‌شه. گرچه داستان ریشه در واقعیت داره، اما دستکاری‌های زیادی توی تاریخ و شخصیت‌پردازی‌ها انجام داده. تچر یه ته‌مایه‌ای از خباثت و شرارت رو به خوبی القا می‌کنه، اما بقیه‌ی بازیگرا فقط انگار اومدن نوبتشون رو بازی کنن و برن؛ هرچند کل کار رنگارنگ و گاهی اوقات پرانرژیه (که بیشترش هم به خاطر حضور ویکتور مک‌لاگلنه). هیچ‌کس نمی‌تونه بگه اوهارا بازیگر همه‌فن‌حریفیه—اینجا هم صرفاً همون نقش زن مصمم و کله‌شقِ همیشگی خودش رو تکرار می‌کنه و گرچه بد نیست، ولی دقیقاً همون نقشیه که سال‌ها جلوی یه مشت ستاره‌ی مرد معروف‌تر بازی کرده بود. طرفدارای فیلم‌های تاریخی شوالیه‌ای احتمالاً به اندازه‌ی کافی ازش لذت ببرن، منم بدم نیومد، ولی متأسفانه باید بگم در کل اثر کاملاً معمولی و فراموش‌شدنی‌ایه.
2022-09-20